ໄພເວນ 5 ປະການ

ຄຳສອນຂອງພຣະຕະຖາຄົດ

ໄພເວນ 5 ປະການ

151

ເປັນຄູຜູ້ສອນຂອງເທວະດາ ເເລະ ມະນຸດທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ຮູ້ ຜູ້ຕື່ນ ຜູ້

ເບີກບານດ້ວຍທັມເປັນຜູ້ມີຄວາມຈະເລີນຈຳເເນກທັມສັ່ງສອນສັດ”

ຄະຫະບໍດີ ! ນີ້ເອີ້ນວ່າ ສັດທາສັມປະທາ.

ຄະຫະບໍດີ ! ກໍສີລະສັມປະທາ ເປັນຢ່າງໃດໜໍ ?

ອະຣິຍະສາວົກໃນທັມວິນັຍນີ້ ເປັນຜູ້ເວັ້ນຂາດຈາກປານາຕິບາດ,

ເປັນຜູ້ເວັ້ນຂາດຈາກອະທິນນາທານ, ເປັນຜູ້ເວັ້ນຂາດຈາກກາເມສຸ

ມິດສາຈານ, ເປັນຜູ້ເວັ້ນຂາດຈາກມຸສາວາດ, ເປັນຜູ້ເວັ້ນຂາດຈາກ

ການດື່ມນຳ້ເມົາ ຄື: ສຸຣາ ເເລະ ເມໄຣອັນເປັນທີ່ຕັ້ງເເຫ່ງຄວາມປະ

ໝາດ ນີ້ເອີ້ນວ່າ ສີລະສັມປະທາ.

ຄະຫະບໍດີ ! ກໍຈາຄະສັມປະທາ ເປັນຢ່າງໃດໜໍ ?

ອະຣິຍະສາວົກໃນທັມວິນັຍນີ້ ມີໃຈປາສະຈາກມົນທິນ ຄື: ຄວາມຂີ້

ຖີ່ ມີການບໍຣິຈາກປ່ອຍຢູ່ເປັນປະຈຳ ມີຝ່າມືອັນຊຸ່ມ ຍິນດີເເລ້ວໃນ

ການສະລະ ເປັນຜູ້ຄວນເເກ່ການຂໍ ຍິນດີໃນການໃຫ້ ເເລະ ການ

ເເບ່ງປັນ ນີ້ເອີ້ນວ່າ ຈາຄະສັມປະທາ.

ຄະຫະບໍດີ ! ກໍປັນຍາສັມປະທາ ເປັນຢ່າງໃດໜໍ ?

ບຸກຄົນມີໃຈອັນຄວາມໂລບຢ່າງເເຮງກ້າຄື ອະພິດຊາຄອບງຳ ເເລ້ວ

ຍ່ອມກະກິດທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ ລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດ ເມື່ອລະເລີຍກິດ

ທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ ເເລະ ລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດ ເສຍຍ່ອມເສື່ອມຈາກ

ຍົດ ເເລະ ຄວາມສຸກ; ບຸກຄົນມີໃຈອັນພະຍາບາດ, ຖີນະມິດທະ,

ອຸດທັດຈະກຸກກຸດຈະ, ອັນວິຈິກິດສາຄອບງຳເເລ້ວ ຍ່ອມລະເລີຍກິດ

ທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ ລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດ, ເມື່ອລະເລີຍກິດທີ່ບໍ່ຄວນ

ເຮັດ ເເລະ ລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດເສຍ ຍ່ອມເສື່ອມຈາກຍົດ ເເລະ

ຄວາມສຸກ.