ອະຣິຍະສັຈພາກຕົ້ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ຄົນທີ່ປຸກເຮືອນ ທັງຢູ່ນັ້ນ ເປັນແນວໃດ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຄົນບາງຄົນໃນໂລກນີ້ ທັງຮຽນປະຣິຍັດຕິທັມທີ່ເປັນສູຕ ຯລຯ ເວທັນລະດ້ວຍ ແລະ ທັງຮູ້ຕາມເປັນຈິງວ່າ “ນີ້ເປັນທຸກຂ໌, ນີ້ເປັນເຫຕໃຫ້ເກີດແຫ່ງທຸກຂ໌, ນີ້ເປັນຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລະນີ້ເປັນທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌” ດັ່ງນີ້ດ້ວຍ : ເຊັ່ນນີ້ແລ ເອີ້ນວ່າ ທັງປຸກເຮືອນ ແລະທັງຢູ່ ; ເຮົາກ່າວວ່າ ປຽບກັນໄດ້ກັບໜູທີ່ທັງຂຸດຮູ ແລະທັງຢູ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ຄົນສີ່ຈໍາພວກເຫຼົ່ານີ້ແລ ປຽບກັນໄດ້ກັບໜູສີ່ຈໍາພວກ, ອັນມີຢູ່ພ້ອມໃນໂລກນີ້.

- ຈຕຸກກະ. ອັງ. ໒໑/໑໔໔/໑໐໗.

ຈົ່ງສົງເຄາະຜູ້ອື່ນດ້ວຍການໃຫ້ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈົ້າເອັນດູຜູ້ໃດແລະຜູ້ໃດຖືວ່າ ເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ເຂົາຄວນເຊື່ອຟັງ ເຂົາຈະເປັນມິຕກໍຕາມ ອາມາດກໍຕາມ ຍາດຫຼືສາຍໂລຫິຕກໍຕາມ ; ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອັນເຈົ້າຄວນຊັກຊວນໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໄປຕັ້ງໝັ້ນ ໃນຄວາມຈິງອັນປະເສີດສີ່ປະການດ້ວຍປັນຍາ ອັນຮູ້ສະເພາະຕາມທີ່ເປັນຈິງ. ຄວາມຈິງອັນປະເສີດສີ່ປະການ ອັນໃດໜໍ ? ສີ່ປະການຄື ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄືທຸກຂ໌, ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌, ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌, ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄື ທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌.

ພາກນໍາ - ເລື່ອງຄວນຮູ້ກ່ອນກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໔໙

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າຕ້ອງປະກອບໂຢຄະກັມ ອັນເປັນເຄື່ອງເຮັດໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນເຊັ່ນນີ້.” ດັ່ງນີ້.

- ມຫາວາຣ. ສັງ. ໑໙/໕໔໔/໑໗໐໖.

໕໐ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຈາກພຣະໂອຕຖະ

- ໓ -

ພຣະພຸດທະອົງຄ໌ກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ

ພຣະພຸດທະ ເປັນຄົນເໝືອນດັ່ງຜູ້ຊີ້ທາງ ພຣະທັມ ຊຶ່ງມີອະຣິຍະສັຈຈ໌ເປັນແກ່ນ ເປັນໂຕທາງ ພຣະອະຣິຍະສົງຄ໌ສາວົກ ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ເດີນໄປຕາມທາງແລ້ວ ແຕ່ສັຕໂລກຜູ້ຍັງຖືກອະວິຊຊາກົດໃຫ້ຈົມຕິດຢູ່ໃນເປືອກຕົມ ແຫ່ງໂອຄະ ກໍາລັງຕ້ອງການທາງນັ້ນຢູ່, ເມື່ອໃດເຂົາສຶກສາຈົນຮູ້ຈັກ ພຣະພຸດທະອົງຄ໌ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ເຖິງທີ່ສຸດດຸດດັ່ງລູກທີ່ເຂົ້າໃຈບິດາດີ ເມື່ອນັ້ນເຂົາຈະພົບທາງນັ້ນດ້ວຍ ແລະເດີນຕາມຮອຍທ່ານຜູ້ປະເສີດ ທີ່ເດີນໄປແລ້ວນັ້ນໄດ້. ຖ້າເຂົ້າໃຈບໍ່ຕົງກັນພໍ ເຊັ່ນເຫັນພຣະພຸດທະອົງຄ໌ ເປັນພຣະເປັນເຈົ້າໄປ ກໍຈະມີຄວາມມຸ່ງໝາຍ ແລະການຕັ້ງໜ້າເຮັດທີ່ຜິດພາດ ໃນທີ່ສຸດກໍປາສະຈາກຜົລ ເພາະຄວາມຈິງພຣະອົງຄ໌ເປັນແຕ່ຜູ້ຊີ້ທາງເທົ່ານັ້ນ.

ພຣະພຸດທະອົງຄ໌ຄືຜູ້ຊົງຊີ້ໃຫ້ຮູ້ຈັກທຸກຂ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອນບຸຣຸສຜູ້ໜຶ່ງ ລອຍລ່ອງກະແສແມ່ນໍ້າລົງໄປ ເພາະເຫຕສິ່ງທີ່ໜ້າຮັກໜ້າເພີນໃຈ. ບຸຣຸສຜູ້ມີຈັກຂຸ ຢືນຢູ່ເທິງຝັ່ງ ເຫັນບຸຣຸສຜູ້ນັ້ນ ແລ້ວຮ້ອງບອກວ່າ “ບຸຣຸສຜູ້ຈະເຣີນ ! ທ່ານຍ່ອມລອຍລ່ອງຕາມກະແສແມ່ນໍ້າ ເພາະເຫຕສິ່ງທີ່ໜ້າຮັກໜ້າເພີນໃຈໂດຍແທ້ ແຕ່ວ່າທາງເບື້ອງລຸ່ມມີວັງນໍ້າ ປະກອບດ້ວຍຄື້ນ ປະກອບດ້ວຍນໍ້າວົນ ມີຍັກສ໌ ມີຣາກສົສ (ພາຍນໍ້າ) ຊຶ່ງເມື່ອທ່ານໄປເຖິງແລ້ວຈະຕ້ອງຕາຍ ຫຼືໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ປານຕາຍ.” ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຣຸສຜູ້ລອຍລ່ອງຕາມກະແສນັ້ນຄັນໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍພະຍາຍາມລອຍກັບທວນກະແສນໍ້າ ທັງດ້ວຍມືແລະດ້ວຍຕີນທັງຫຼາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ຄໍາອຸປະມານີ້ ເຮົາຜູກຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ຮູ້ເນື້ອຄວາມ. ນີ້ເປັນເນື້ອຄວາມ ຄື ຄໍາວ່າ ‘ກະແສແມ່ນໍ້າ’ ເປັນຊື່ແຫ່ງຕັນຫາ, ຄໍາວ່າ ‘ສິ່ງໜ້າຮັກໜ້າເພີນໃຈ’ ເປັນຊື່ແຫ່ງອາຍະຕະນະຫົກໃນພາຍໃນ, ຄໍາວ່າ ‘ທາງເບື້ອງລຸ່ມມີວັງນໍ້າ’ ເປັນຊື່ແຫ່ງໂອຣັມພາຄິຍະສັນໂຍຊນ໌ຫ້າ, ຄໍາວ່າ ‘ຄື້ນ’ ເປັນຊື່ແຫ່ງຄວາມໂກດແລະຄວາມຄັບແຄ້ນ, ຄໍາວ່າ “ນໍ້າວົນ” ເປັນຊື່ແຫ່ງກາມະຄຸນຫ້າ,

ພາກນໍາ - ເລື່ອງຄວນຮູ້ກ່ອນກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໕໑