ອະຣິຍະສັຈພາກຕົ້ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຂົາເມື່ອຕາມລະລຶກ ຍ່ອມຕາມລະລຶກເຖິງ ຊຶ່ງ ເວທະນາ ນັ້ນແລ ວ່າ “ໃນອະດີຕກາລຍາວໄກ ເຮົາເປັນຜູ້ມີເວທະນາເຊັ່ນນີ້” ດັ່ງນີ້ ແດ່;

ພິກຂຸ ທ. ! ເຂົາເມື່ອຕາມລະລຶກ ຍ່ອມຕາມລະລຶກເຖິງ ຊຶ່ງ ສັນຍາ ນັ້ນແລ ວ່າ “ໃນອະດີຕກາລຍາວໄກ ເຮົາເປັນຜູ້ມີສັນຍາເຊັ່ນນີ້” ດັ່ງນີ້ ແດ່;

ພິກຂຸ ທ. ! ເຂົາເມື່ອຕາມລະລຶກ ຍ່ອມຕາມລະລຶກເຖິງ ຊຶ່ງ ສັງຂາຣ ນັ້ນແລ ວ່າ “ໃນອະດີຕກາລຍາວໄກ ເຮົາເປັນຜູ້ມີສັງຂາຣເຊັ່ນນີ້” ດັ່ງນີ້ ແດ່;

ພາກ ໓ - ນິໂຣທະອະຣິຍະສັຈຈ໌ ໔໙໙

ພິກຂຸ ທ. ! ເຂົາເມື່ອຕາມລະລຶກ ຍ່ອມຕາມຣະລຶກເຖິງ ຊຶ່ງ ວິນຍານ ນັ້ນແລ ວ່າ “ໃນອະດີຕກາລຍາວໄກ ເຮົາເປັນຜູ້ມີວິນຍານເຊັ່ນນີ້” ດັ່ງນີ້ ແດ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ ຮູບ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນຍ່ອມສະຫຼາຍ (ຣຸປປະຕິ) ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຮູບ. ສະຫຼາຍເພາະອັນໃດ ?ສະຫຼາຍເພາະຄວາມເຢັນແດ່ ເພາະຄວາມຮ້ອນແດ່ ເພາະຄວາມຫິວແດ່ ເພາະຄວາມກະຫາຍແດ່ ເພາະການສັມຜັສກັບເຫຼືອກ ຍຸງ ລົມ ແດດ ແລະສັຕເລືອຄານແດ່. ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມສະຫຼາຍເຫຕນັ້ນຈຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ຮູບ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ ເວທະນາ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນອັນ (ບຸຄຄົລ) ຮູ້ສຶກໄດ້ (ເວທະຢະຕິ) ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ເວທະນາ. ຮູ້ສຶກຊຶ່ງອັນໃດ ? ຮູ້ສຶກຊຶ່ງສຸຂແດ່ ຊຶ່ງທຸກຂ໌ແດ່ ຊຶ່ງອະທຸກຂະມະສຸຂະແດ່, ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ອັນບຸຄຄົລຮູ້ສຶກໄດ້ ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ເວທະນາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ ສັນຍາ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມໝາຍຮູ້ໄດ້ພ້ອມ (ສັນຊານາຕິ) ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສັນຍາ. ໝາຍຮູ້ໄດ້ພ້ອມ ຊຶ່ງອັນໃດ ? ໝາຍຮູ້ໄດ້ພ້ອມ ຊຶ່ງສີຂຽວແດ່ ຊຶ່ງສີເຫຼືອງແດ່ ຊຶ່ງສີແດງແດ່ ຊຶ່ງສີຂາວແດ່. ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມໝາຍຮູ້ໄດ້ພ້ອມ ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ສັນຍາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ ສັງຂາຣ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມປຸງແຕ່ງ (ອະພິສັງຂະໂຣນຕິ) ໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງ ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ສັງຂາຣ. ປຸງແຕ່ງອັນໃດໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງ ? ປຸງແຕ່ງຮູບໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງໂດຍຄວາມເປັນຮູບ

໕໐໐ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຈາກພຣະໂອຕຖະ

ປຸງແຕ່ງເວທະນາ ໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງໂດຍຄວາມເປັນເວທະນາ ປຸງແຕ່ງສັນຍາ ໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງໂດຍຄວາມເປັນສັນຍາ ປຸງແຕ່ງສັງຂາຣໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງໂດຍຄວາມເປັນສັງຂາຣ ປຸງແຕ່ງວິນຍານໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງໂດຍຄວາມເປັນ ວິນຍານ. ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມປຸງແຕ່ງໃຫ້ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງ ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສັງຂາຣ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ ວິນຍານ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມຮູ້ແຈ້ງ (ວິຊານາຕິ) ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ວິນຍານ. ຮູ້ແຈ້ງ ຊຶ່ງອັນໃດ ? ຮູ້ແຈ້ງຊຶ່ງຄວາມສົ້ມແດ່ ຊຶ່ງຄວາມຂົມແດ່ ຊຶ່ງຄວາມເຜັດຮ້ອນແດ່ ຊຶ່ງຄວາມຫວານແດ່ ຊຶ່ງຄວາມຂື່ນແດ່ ຊຶ່ງຄວາມບໍ່ຂື່ນແດ່ ຊຶ່ງຄວາມເຄັມແດ່ ຊຶ່ງຄວາມບໍ່ເຄັມແດ່. ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະຊາດນັ້ນ ຍ່ອມຮູ້ແຈ້ງ ເຫຕນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ວິນຍານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນຂັນທ໌ທັງຫ້ານັ້ນ ອະຣິຍະສາວົກ ຜູ້ມີການສະດັບ ຍ່ອມພິຈາຣະນາ ເຫັນໂດຍແຈ່ມແຈ້ງດັ່ງນີ້ວ່າ “ໃນກາລນີ້ ເຮົາຖືກຮູບຄ້ຽວກິນຢູ່, ແມ່ນວ່າໃນອະດີຕຕະກາລຍາວໄກ ເຮົາກໍຖືກຮູບຄ້ຽວກິນແລ້ວ ເໝືອນກັບທີ່ຖືກຮູບອັນເປັນປັຈຈຸບັນຄ້ຽວກິນຢູ່ ໃນກາລນີ້ເຊັ່ນໃດກໍເຊັ່ນນັ້ນ. ຖ້າເຮົາເພີດເພີນຕໍ່ຮູບໃນອະນາຄົຕ, ແມ່ນວ່າໃນອະນາຄົຕຍາວໄກ ເຮົາກໍຈະຖືກຮູບຄ້ຽວກິນ ເໝືອນກັບທີ່ເຮົາຖືກຮູບ ອັນເປັນປັຈຈຸບັນຄ້ຽວກິນຢູ່ ໃນກາລນີ້ເຊັ່ນໃດກໍເຊັ່ນນັ້ນ”. ອະຣິຍະສາວົກນັ້ນ ພິຈາ ຣະນາເຫັນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມເປັນຜູ້ ບໍ່ເພັ່ງຕໍ່ຮູບ ອັນເປັນອະດີຕ ບໍ່ເພີດເພີນໃນຮູບອະນາຄົຕ ຍ່ອມເປັນຜູ້ ປະຕິບັຕ ເພື່ອເບື່ອໜ່າຍ ຄາຍກໍາໜັດ ດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງຮູບ ອັນເປັນປັຈຈຸບັນ.