ອະຣິຍະສັຈພາກຕົ້ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖ້າບຸຄຄົລຍ່ອມຄິດ (ເຈເຕຕິ) ເຖິງສິ່ງໃດຢູ່, ຍ່ອມດໍາຣິ (ປະກັບເປຕິ) ເຖິງສິ່ງໃດຢູ່, ແລະຍ່ອມມີຈິຕປັກລົງໄປ (ອະນຸເສຕິ) ໃນສິ່ງໃດຢູ່; ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມເປັນອາຣົມ ເພື່ອການຕັ້ງຢູ່ແຫ່ງວິນຍານ. ເມື່ອອາຣົມ ມີຢູ່, ຄວາມຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະແຫ່ງວິນຍານ ຍ່ອມມີ; ເມື່ອວິນຍານນັ້ນ ຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະ ຈະເຣີນງອກງາມແລ້ວ, ການກ້າວລົງແຫ່ງນາມຮູບ ຍ່ອມມີ; ເພາະມີນາມຮູບເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີສະລາຍະຕະນະ; ເພາະມີສະລາຍະຕະນະເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຜັສສະ; ເພາະມີຜັສສະເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີເວທະນາ; ເພາະມີເວທະນາເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຕັນຫາ; ເພາະມີຕັນຫາເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີອຸປາທານ; ເພາະມີອຸປາທານເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີພົບ; ເພາະມີພົບເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຊາດ; ເພາະມີຊາດເປັນປັຈຈັຍ, ຊະຣາມະຣະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທຸກຂະໂທມະນັດສະອຸປາຍາສະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ : ຄວາມເກີດຂຶ້ນພ້ອມ ແຫ່ງກອງທຸກຂ໌ທັງໝົດນີ້ ຍ່ອມມີດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້.

ພາກ ໒ - ສະມຸທະຢະອະຣິຢະສັຈຈະ ໓໔໓

ພິກຂຸ ທ. ! ຖ້າບຸຄຄົລ ຍ່ອມບໍ່ຄິດເຖິງສິ່ງໃດ, ຍ່ອມບໍ່ດໍາຣິເຖິງສິ່ງໃດ, ແຕ່ເຂົາຍັງມີໃຈຝັງລົງໄປ (ຄືມີອະນຸສັຍ) ໃນສິ່ງໃດຢູ່; ສິ່ງນັ້ນ ຍ່ອມເປັນອາຣົມ ເພື່ອການຕັ້ງຢູ່ ແຫ່ງວິນຍານ. ເມື່ອອາຣົມມີຢູ່, ຄວາມຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະແຫ່ງວິນຍານ ຍ່ອມມີ; ເມື່ອວິນຍານນັ້ນ ຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະ ຈະເຣີນງອກງາມແລ້ວ, ການກ້າວລົງ ແຫ່ງນາມຮູບ ຍ່ອມມີ; ເພາະມີນາມຮູບເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີສະລາຍະຕະນະ; ເພາະມີສະລາຍະຕະນະເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຜັສສະ; ເພາະມີຜັສສະເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີເວທະນາ ເພາະມີເວທະນາເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຕັນຫາ; ເພາະມີຕັນຫາເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີອຸປາທານ; ເພາະມີອຸປາທານເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີພົບ; ເພາະມີພົບເປັນປັຈຈັຍ ຈຶ່ງມີຊາດ; ເພາະມີຊາດເປັນປັຈຈັຍ, ຊະຣາມະຣະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທຸກຂະໂທມະນັດສະອຸປາຍາສະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ : ຄວາມເກີດຂຶ້ນພ້ອມ ແຫ່ງກອງທຸກຂ໌ທັງໝົດນີ້ ຍ່ອມມີດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້.

- ນິທານ. ສັງ. ໑໖/໗໙/໑໔໗.

ອາການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມທຸກຂ໌ (ອີກປະຣິຍາຍໜຶ່ງ)

(ຊົງສະແດງດ້ວຍອາຣົມເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງນະຕິ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຖ້າບຸຄຄົລຍ່ອມຄິດ (ເຈເຕຕິ) ເຖິງສິ່ງໃດຢູ່, ຍ່ອມດໍາຣິ (ປະກັບເປຕິ) ເຖິງສິ່ງໃດຢູ່, ແລະຍ່ອມມີໃຈຝັງລົງໄປ (ອະນຸເສຕິ) ໃນສິ່ງໃດຢູ່; ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມເປັນອາຣົມ ເພື່ອການຕັ້ງຢູ່ແຫ່ງວິນຍານ. ເມື່ອອາຣົມ ມີຢູ່, ຄວາມຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະແຫ່ງວິນຍານ ຍ່ອມມີ; ເມື່ອວິນຍານນັ້ນ ຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະ ຈະເຣີນງອກກງາມແລ້ວ, ເຄື່ອງນໍາໄປສູ່ພົບໃໝ່ (ນະຕິ-ຕັນຫາ) ຍ່ອມມີ; ເມື່ອເຄື່ອງນໍາໄປສູ່ພົບໃໝ່ມີ, ການມາການໄປ (ອາຄະຕິຄະຕິ) ຍ່ອມມີ; ເມື່ອການມາການໄປມີ, ການເຄື່ອນແລະການບັງເກີດ (ຈຸຕິ+ອຸປະປາຕະ) ຍ່ອມມີ, ເມື່ອມີການເຄື່ອນ ແລະການບັງເກີດມີ,

໓໔໔ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຈາກພຣະໂອຕຖະ

ຊາຕຊະຣາມະຣະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທຸກຂະໂທມະນັດສະອຸປາຍາສະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນຕໍ່ໄປ ຄວາມເກີດຂຶ້ນພ້ອມແຫ່ງກອງທຸກຂ໌ທັງໝົດນີ້ ຍ່ອມມີດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ຖ້າບຸຄຄົລ ຍ່ອມບໍ່ຄິດເຖິງສິ່ງໃດ, ຍ່ອມບໍ່ດໍາຣິເຖິງສິ່ງໃດ, ແຕ່ເຂົາຍັງມີໃຈປັກລົງໄປໃນສິ່ງໃດຢູ່; ສິ່ງນັ້ນ ຍ່ອມເປັນອາຣົມ ເພື່ອການຕັ້ງຢູ່ແຫ່ງວິນຍານ. ເມື່ອອາຣົມມີຢູ່ ຄວາມຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະແຫ່ງວິນຍານ ຍ່ອມມີ; ເມື່ອວິນຍານນັ້ນ ຕັ້ງຂຶ້ນສະເພາະ ຈະເຣີນງອກງາມແລ້ວ, ເຄື່ອງນໍາໄປສູ່ພົບໃໝ່ (ນະຕິ-ຕັນຫາ) ຍ່ອມມີ ; ເມື່ອເຄື່ອງນໍາໄປສູ່ພົບໃໝ່ມີ, ການມາການໄປ (ອາຄະຕິຄະຕິ) ຍ່ອມມີ; ເມື່ອການມາການໄປມີ, ການເຄື່ອນ ແລະການບັງເກີດ (ຈຸຕິ+ອຸປະປາຕະ) ຍ່ອມມີ; ເມື່ອການເຄື່ອນ ແລະການບັງເກີດມີ, ຊາຕຊະຣາມະຣະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທຸກຂະໂທມະນັດສະອຸປາຍາສະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນຕໍ່ໄປ : ຄວາມເກີດຂຶ້ນພ້ອມ ແຫ່ງກອງທຸກຂ໌ທັງໝົດນີ້ ຍ່ອມມີດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້.

- ນິທານ. ສັງ. ໑໖/໖໘໐/໑໔໙.

ອາການເກີດແຫ່ງຄວາມທຸກຂ໌ໂດຍສັງເຂບ