ອະບາຍມຸຂ

ບັນດິຕຮູ້ແຈ້ງມິຕ ໔ ຈຳພວກເຫລົ່ານີ້ຄື ມິຕປອກລອກ, ມິຕດີແຕ່ເວົ້າ, ມິຕປະຈົບສໍພໍ, ມິຕແນະນຳໃນທາງຈິບຫາຍ ວ່າບໍ່ແມ່ນມິຕດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍເວັ້ນເສຍໃຫ້ຫ່າງໄກ ເໝືອນຄົນເດີນທາງເວັ້ນທາງທີ່ມີພັຍ ສັນນັ້ນ.

ມິຕແທ້ ໔ ຈໍຳພວກ

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕ ໔ ຈຳພວກເຫລົ່ານີ້ຄື:

ມິຕທີ່ມີອຸປະກາຣະ,

ມິຕຮ່ວມສຸຂຮ່ວມທຸກຂ໌,

ມິຕແນະນຳປະໂຍຊນ໌,

ມິຕມີຄວາມຮັກໃຄ່,

ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າ ເປັນມິຕແທ້.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕທີ່ມີອຸປະກາຣະ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະຄື:

ຮັກສາເພື່ອນຜູ້ປະມາທແລ້ວ,

ຮັກສາຊັພຍ໌ສົມບັຕຂອງເພື່ອນຜູ້ປະມາທແລ້ວ,

ເມື່ອມີພັຍກໍເພິ່ງພາອາສັຍໄດ້,

ເມື່ອມີກິຈທຸຣະທີ່ຈະຕ້ອງກະທຳກໍເພີ່ມຊັພຍ໌ໃຫ້ສອງເທົ່າ,

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕທີ່ມີອຸປະກາຣະ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະເຫລົ່ານີ້ແລ.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕຮ່ວມສຸຂຮ່ວມທຸກຂ໌ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະຄື:

ບອກຄວາມລັບແກ່ເພື່ອນ,

ປິດຄວາມລັບຂອງເພື່ອນ,

ບໍ່ປະຖິ້ມໃນຄາວມີພັຍ,

ແມ່ນແຕ່ຊີວິຕກໍສາມາດສະລະເພື່ອປະໂຍຊນ໌ຂອງເພື່ອນໄດ້,

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕຮ່ວມສຸຂຮ່ວມທຸກຂ໌ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະເຫລົ່ານີ້ແລ.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕແນະນຳປະໂຍຊນ໌ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະຄື:

ຫ້າມປາມຈາກຄວາມຊົ່ວ,

ແນະນຳໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມດີ,

ໃຫ້ໄດ້ຟັງໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຟັງ,

ບອກທາງສວັນໃຫ້,

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕແນະນຳປະໂຍຊນ໌ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະເຫລົ່ານີ້ແລ.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕທີ່ມີຄວາມຮັກໃຄ່ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະຄື:

ບໍ່ຍິນດີກັບຄວາມເສື່ອມຂອງເພື່ອນ,

ຍິນດີກັບຄວາມຈະເຣີນຂອງເພື່ອນ,

ຫ້າມຄົນທີ່ກ່າວຕິຕຽນເພື່ອນ,

ສັນລະເສີນຄົນທີ່ສັນລະເສີນເພື່ອນ,

ຄະຫະບໍດີບຸຕ! ມິຕທີ່ມີຄວາມຮັກໃຄ່ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນມິຕແທ້ ໂດຍມີ ໔ ສະຖານະເຫລົ່ານີ້ແລ.

ບັນດິຕຮູ້ແຈ້ງມິຕ ໔ ຈຳພວກເຫລົ່ານີ້ຄື ມິຕທີ່ມີອຸປະກາຣະ, ມິຕຮ່ວມສຸຂຮ່ວມທຸກຂ໌, ມິຕແນະນຳປະໂຍຊນ໌, ມິຕທີ່ມີຄວາມຮັກໃຄ່ ວ່າເປັນມິຕແທ້ຢ່າງນີ້ແລ້ວ ກໍເຂົ້າໄປນັ່ງໃກ້ໂດຍເຄົາຣົພເໝືອນມາຣດາກັບບຸຕ ສັນນັ້ນ.

ບັນດິຕຜູ້ສົມບູນດ້ວຍສີລ ຍ່ອມຮຸ່ງເຮືອງສ່ອງສະວ່າງເໝືອນດັ່ງໄຟ ເມື່ອບຸຄຄົລຮັກສາໂພຄະສົມບັຕຢູ່ເໝືອນແມງເຜິ້ງຜະນວກຮັງ ໂພຄະສົມບັຕຍ່ອມເຖິງເຊິ່ງກາຣສັ່ງສົມ ເໝືອນຈອມປວກທີ່ໂຕປວກກໍ່ຂຶ້ນ ສັນນັ້ນ.

ຄະຣືຫັສຖ໌ໃນຕະກຸນຜູ້ສາມາດ ຄັນສັ່ງສົມໂພຄະສົມບັຕໄດ້ຢ່າງນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມແບ່ງໂພຄະສົມບັຕອອກເປັນ ໔ ສ່ວນ ເຂົາຍ່ອມສະໝານມິຕໄວ້ໄດ້ ຍ່ອມໃຊ້ສອຍໂພຄະສົມບັຕດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງ, ຍ່ອມປະກອບກາຣງານສອງສ່ວນ ແລະກໍເກັບຮັກສາສ່ວນທີສີ່ໄວ້ ໂດຍໝາຍວ່າ ຈັກເກັບໄວ້ໃນຄາວມີພັຍອັນຕຣາຍ ດັ່ງນີ້.

ທີຄະນິກາຍ ປາຕິກະວັຄ ໑໑/໑໔໒-໑໔໔/໑໘໖-໑໙໗

ຄົນພາລ ......ຈຳພວກ

ສມັຍໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄປະທັບຢູ່ທີ່ພຣະວິຫາຣເຊຕະວັນ ອາຣາມຂອງທ່ານອະນາຖະບິນດິກະເສດຖີ ເຂຕພຣະນະຄອຣສາວັຕຖີ.

ກໍໃນສມັຍນັ້ນ ພິກຂຸສອງອົງຄ໌ໂຕ້ຖຽງກັນ ໃນກາຣໂຕ້ຖຽງກັນນັ້ນ ພິກຂຸອົງຄ໌ໜຶ່ງໄດ້ເວົ້າລ່ວງເກີນ.

ຄັ້ງນັ້ນ ພິກຂຸຜູ້ເວົ້າລ່ວງເກີນນັ້ນໄດ້ສະແດງໂທສໂດຍຄວາມເປັນໂທສໃນສຳນັກຂອງພິກຂຸນັ້ນ ພິກຂຸນັ້ນບໍ່ຮັບ.

ຄັ້ງນັ້ນ ພິກຂຸຈຳນວນຫລາຍພາກັນເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຖິງທີ່ປະທັບ ອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງ ເມື່ອນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງແລ້ວ ໄດ້ກຣາບທູລພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄວ່າ:

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂໍປະທານພຣະວະໂຣກາສ ພິກຂຸສອງອົງຄ໌ໂຕ້ຖຽງກັນ ໃນກາຣໂຕ້ຖຽງກັນນັ້ນ ພິກຂຸອົງຄ໌ໜຶ່ງໄດ້ເວົ້າລ່ວງເກີນ.

ລຳດັບນັ້ນ ພິກຂຸຜູ້ເວົ້າລ່ວງເກີນນັ້ນໄດ້ສະແດງໂທສໂດຍຄວາມເປັນໂທສໃນສຳນັກຂອງພິກຂຸນັ້ນ ແຕ່ພິກຂຸນັ້ນບໍ່ຮັບ ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ!

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຕຣັສວ່າ:

ພິກຂຸທັງຫລາຍ! ຄົນພາລ ໒ ຈຳພວກນີ້ ຄື:

ເປັນຜູ້ບໍ່ເຫັນໂທສໂດຍຄວາມເປັນໂທສ,

ເປັນຜູ້ບໍ່ຮັບຕາມສົມຄວນແກ່ທັມເມື່ອຜູ້ອື່ນສະແດງໂທສ.