ພົບພູມ

໕໒. ເຫດແຫ່ງການດໍາຣົງຢູ່ຂອງຊີວິດ

໕໓. ເຫດໃຫ້ໄດ້ຄວາມເປັນຍິງຫຼືຊາຍ

໕໔. ເຫດໃຫ້ມະນຸດເກີດມາແຕກຕ່າງກັນ

໕໕. ທັມຂອງພະເຈົ້າຈັກກະພັດ

໕໖. ກັມກໍານົດ

໕໗. ເຫດໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາ

໕໘. ການເກີດສັງຄົມມະນຸດ

໑໓໕

໑໓໖

໑໔໙

໑໕໕

໑໕໙

໑໖໐

໑໖໕

໑໖໗

໑໖໙

໑໗໑

໑໗໕

໑໗໗

໑໘໑

໑໘໕

໑໙໗

໑໙໙

໒໐໑

໒໐໓

໕໙. ປັດຈັຍເຖິງອາຍຸຂັຍຂອງມະນຸດ

໖໐. ຜົນຈາກຄວາມບໍ່ມີທັມມະຂອງມະນຸດ

໖໑. ເຫດໃຫ້ມະນຸດຈໍານວນຫຼຸດລົງ

໖໒. ເຄື່ອງຜູກພັນສັຕ

໖໓. ເຫດທີ່ສັຕບາງພວກຢ້ານຕາຍ

ບາງພວກບໍ່ຢ້ານຕາຍ

໖໔. ໂອກາດໃນການເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນຍາກ

໖໕. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຍາກ

ເທວະດາ

໖໖. ຂໍ້ດີຂອງເທວະດາ ທຽບກັບມະນຸດ

໖໗. ຜົນແຫ່ງຄວາມປະພຶດຮຽບຮ້ອຍ

໖໘. ຜົນຈາກການວາງຈິຕເມື່ອໃຫ້ທານ

໖໙. ຜົນຂອງການຕ້ອນຮັບບັນພະຊິຕ ດ້ວຍວິທີຕ່າງກັນ

໗໐. ເຫດສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາ

໗໑. ເຫດເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທານ ໘ ປະການ

໗໒. ສັດສ່ວນຂອງທານ ສີລ ພາວະນາ

໗໓. ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຜູ້ໃຫ້ກັບຜູ້ບໍ່ໃຫ້ທານ

໗໔. ອຸປະມາຄວາມສຸຂເທິງສະຫວັນ

໒໑໗

໒໒໒

໒໒໔

໒໒໗

໒໒໙

໒໓໕

໒໓໗

໒໔໑

໒໔໓

໒໔໔

໒໔໘

໒໕໓

໒໕໖

໒໖໔

໒໖໗

໒໗໓

໒໗໖

໗໕. ອານິສົງການຮັກສາອຸໂປສົດ

໗໖. ເທວະດານັບເນື່ອງໃນໝູ່ຄົນທັນ

໗໗. ເຫດໃຫ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມເປັນສະຫາຍຂອງເທວະດາ

ຊຶ່ງນັບເນື່ອງໃນໝູ່ຄົນທັນ (ນັຍທີ ໑)

໗໘. ເຫດໃຫ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມເປັນສະຫາຍຂອງເທວະດາ

ຊຶ່ງນັບເນື່ອງໃນໝູ່ຄົນທັນ (ນັຍທີ ໒)

໗໙. ເທວະດາຊຶ່ງນັບເນື່ອງໃນໝູ່ວະລາຫະກະ

໘໐. ເຫດໃຫ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມເປັນສະຫາຍຂອງເທວະດາ

ຊຶ່ງນັບເນື່ອງໃນໝູ່ວະລາຫະກະ

໘໑. ເທວະດາເຫຼົ່າມະນາປະກາຢິກາ

໘໒. ເທວະດາເຂົ້າຖືເອົາພື້ນທີ່

໘໓. ເຫດໃຫ້ໄດ້ຄວາມເປັນຈອມເທບ

໘໔. ການບູຊາເທວະດາ

໘໕. ການບູຊາທີ່ຈັດເປັນການບູຊາຢ່າງສູງສຸດ

໘໖. ທາງເພື່ອຄວາມເປັນສະຫາຍແຫ່ງພຣົມ

໘໗. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປຸຖຸຊົນ

ກັບອະຣິຍະສາວົກ ຜູ້ໄດ້ຣູປະສັນຍາ

໘໘. ຜົນຂອງການຈະເຣີນຣູປະສັນຍາ

ແລ້ວເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງ

໒໘໙

໓໐໕

໓໐໗

໓໐໘

໓໑໐

໓໑໑

໓໑໓

໓໑໗

໓໑໙

໓໒໑

໓໒໒

໓໒໓

໓໒໕

໓໓໑

໘໙. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປຸຖຸຊົນ

ກັບອະຣິຍະສາວົກ ຜູ້ຈະເຣີນພຣົມມະວິຫາຣ

໙໐. ຜົນຂອງການຈະເຣີນພຣົມມະວິຫາຣ

ແລ້ວເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງ

໙໑. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປຸຖຸຊົນ

ກັບອະຣິຍະສາວົກ ຜູ້ໄດ້ອະຣູປະສັນຍາ

໙໒. ຜົນຂອງການຈະເຣີນອະຣູປະສັນຍາ

ແລ້ວເຫັນຄວາມບໍ່ທ່ຽງ

໙໓. ເທວະດາຊັ້ນສຸດທາວາດ

໙໔. ຊຸມນຸມເທວະດາ

໙໕. ເທວະດາເຄີຍສູ້ຮົບກັບອະສູຣະ

໙໖. ຕໍາແໜ່ງທີ່ສະຕຣີເປັນບໍ່ໄດ້

໙໗. ອານິສົງແຫ່ງການຟັງທັມເນື່ອງໆ

໙໘. ການເຂົ້າເຖິງສະຫວັນໃນພົບປັດຈຸບັນ

໙໙. ທາງເພື່ອຄວາມເປັນສະຫາຍແຫ່ງພຣົມ

໑໐໐. ແມ່ນວ່າເທວະດາກໍບໍ່ທ່ຽງ

໑໐໑. ເຫດທີ່ມີຄວາມເຫັນວ່າ ອັຕຕາແລະໂລກ

ບາງຢ່າງທ່ຽງ ບາງຢ່າງບໍ່ທ່ຽງ

໑໐໒. ສຸຄະຕິຂອງເທວະດາ

໑໐໓. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຍາກ

໓໓໓

໓໓໙

໓໔໒

໓໔໗

໓໔໙

໓໕໔

໓໖໒

໓໖໖

໓໒໘

໓໗໓

໓໗໕

໓໗໗

໓໘໑

໓໘໗

໓໙໑

ຄວາມຍາວນານ ແຫ່ງສັງສາຣະວັຕ

໑໐໔. ຄວາມດົນແຫ່ງກັບ (ນັຍທີ ໑)

໑໐໕. ຄວາມດົນແຫ່ງກັບ (ນັຍທີ ໒)

໑໐໖. ຄວາມດົນນານແຫ່ງສັງສາຣະວັຕ (ນັຍທີ ໑)

໑໐໗. ຄວາມດົນນານແຫ່ງສັງສາຣະວັຕ (ນັຍທີ ໒)

໑໐໘. ການທ່ອງທ່ຽວທີ່ແສນຍາວນານ

໑໐໙. ການວຽນເກີດທີ່ແສນຍາວນານ

໑໑໐. ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍກ່ຽວຂ້ອງກັນ ຫາໄດ້ຍາກ

໑໑໑. ນໍ້າຕາ ທີ່ເຄີຍຫຼັ່ງໄຫຼ

໑໑໒. ນໍ້ານົມ ທີ່ເຄີຍໄດ້ດື່ມ

໑໑໓. ທຸກຂ໌ ທີ່ເຄີຍປະສົບ

໑໑໔. ສຸຂ ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບ

໑໑໕. ເລືອດ ທີ່ເຄີຍສູນເສຍ

໑໑໖. ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຂອງການໄດ້ອັຕຕະພາບ

໑໑໗. ສິ່ງທັງຫຼາຍບໍ່ທ່ຽງ (ນັຍທີ ໑)

໑໑໘. ສິ່ງທັງຫຼາຍບໍ່ທ່ຽງ (ນັຍທີ ໒)

໑໑໙. ເພາະບໍ່ຮູ້ອະຣິຍະສັຈ ຈຶ່ງຕ້ອງທ່ອງທ່ຽວ

ໄປໃນສັງສາຣະວັຕ

໓໙໕

໓໙໖

໓໙໘

໔໐໐

໔໐໒

໔໐໔

໔໐໖

໔໐໘

໔໑໑

໔໑໔

໔໑໖

໔໑໗

໔໑໘

໔໒໐

໔໒໒

໔໒໖

໔໓໓

ນິບພານ

໑໒໐. ອຸປະມາແຫ່ງນິບພານ

໑໒໑. ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງປຸຖຸຊົນ

໑໒໒. ນິບພານ ຄືທັມເປັນບ່ອນດັບສິ້ນໄປແຫ່ງອາສະວະ

໑໒໓. ຄວາມດັບສິ້ນຕັນຫາ ຄື ນິບພານ

໑໒໔. ນິບພານທີ່ເຫັນໄດ້ເອງ

໑໒໕. ນິບພານທີ່ເຫັນໄດ້ເອງ ຕາມຄໍາຂອງພຣະອານົນທ໌

໑໒໖. ການປະຣິນິບພານໃນປັດຈຸບັນ