ຄະຣາວາສຊັ້ນເລີດ

ຄວນສັນເສີນໂດຍຖານະທີສາມ ໃນຂໍ້ທີ່ເຂົາ ແບ່ງປັນໂພຄະຊັບ ບຳເພັນບຸນຍ໌,

ຄະຣາວາສຊັ້ນເລີດ

ຄວນສັນເສີນໂດຍຖານະທີສີ່ ໃນຂໍ້ທີ່ເຂົາບໍ່ກຳໜັດມົວເມົາ ບໍ່ລືມຫຼົງ ມີປົກກະຕິເຫັນໂທສ ມີປັນຍາໃນເຄື່ອງສະລັດອອກ ບໍຣິໂພກໂພຄະຊັບເຫຼົ່ານັ້ນ.

ຄະຫະບໍດີ ! ກາມໂພຄີນີ້ ຄວນສັນເສີນໂດຍຖານະທັງສີ່ເຫຼົ່ານີ້.

ຄະຫະບໍດີ ! ກາມໂພຄີຈຳພວກນີ້ ເປັນກາມໂພຄີຊັ້ນເລີດ ຊັ້ນປະເສີດ ຊັ້ນຫົວໜ້າ ຊັ້ນສູງສຸດ ຊັ້ນບໍວອນກວ່າກາມໂພຄີທັງຫຼາຍ, ປຽບເໝືອນນົມສົດເກີດຈາກແມ່ງົວ ນົມສົ້ມເກີດຈາກນົມສົດ ເນີຍຂຸ້ນເກີດຈາກນົມສົ້ມ ເນີຍໃສເກີດຈາກເນີຍຂຸ້ນ ຫົວເນີຍໃສເກີດຈາກເນີຍໃສ; ຫົວເນີຍໃສປາກົດວ່າດີເລີດກວ່າບັນດາຣົສອັນເກີດມາຈາກງົວທັງຫຼາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ຂໍ້ນີ້ເຊັ່ນໃດ; ກາມໂພຄີຈຳພວກນີ້ ກໍປາກົດວ່າດີເລີດກວ່າ ກາມໂພຄີທັງຫຼາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນນັ້ນແລ.

ຄະຣາວາສຊັ້ນເລີດ

ນະຣົກທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງມະນຸສ ໑໒

- ບາລີ ມຫາວາຣ. ສັງ. ໑໙/໕໖໒/໑໗໓໑.

ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ນະຣົກຊື່ວ່າ ມະຫາປະຣິລາຫະ ມີຢູ່

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງເຫັນຮູບຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍຈັກຂຸ (ຕາ)

ແຕ່ໄດ້ເຫັນຮູບທີ່ບໍ່ໜ້າປາຖນາຢ່າງດຽວ ບໍ່ເຫັນຮູບທີ່ໜ້າປາຖນາເລີຍ;

ເຫັນຮູບທີ່ບໍ່ໜ້າຮັກໃຄ່ຢ່າງດຽວ ບໍ່ເຫັນຮູບທີ່ໜ້າຮັກໃຄ່ເລີຍ

ເຫັນຮູບທີ່ບໍ່ໜ້າພໍໃຈຢ່າງດຽວ ບໍ່ເຫັນຮູບທີ່ໜ້າພໍໃຈເລີຍ

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງຟັງສຽງຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍໂສຕະ (ຫູ)....

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງດົມກິ່ນຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ ດ້ວຍຄານະ (ດັງ)....

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງຊີມຣົສຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍຊິວຫາ (ລີ້ນ)....

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງຖືກຕ້ອງໂຜຕຖັບພະຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍກາຍ....

ໃນນະຣົກນັ້ນ ບຸກຄົນຍັງຮູ້ສຶກທັມມາຣົມຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍມະໂນ (ໃຈ)

ຄະຣາວາສຊັ້ນເລີດ

ແຕ່ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ບໍ່ໜ້າປາຖນາຢ່າງດຽວ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ໜ້າປາຖນາເລີຍ;

ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ບໍ່ໜ້າຮັກໃຄ່ຢ່າງດຽວ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ໜ້າຮັກໃຄ່ເລີຍ;

ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ບໍ່ໜ້າພໍໃຈຢ່າງດຽວ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກທັມມາຣົມທີ່ໜ້າພໍໃຈເລີຍ.

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຈົ້າຕຣັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພິກຂຸອົງຄ໌ໜຶ່ງໄດ້ທູນຖາມ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຈົ້າວ່າ

“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ຄວາມຮ້ອນນັ້ນໃຫຍ່ຫຼວງໜໍ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ຄວາມຮ້ອນນັ້ນໃຫຍ່ຫຼວງແທ້ໜໍ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ມີຢູ່ບໍຂ້ານ້ອຍ ຄວາມຮ້ອນອື່ນທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າ ໜ້າຢ້ານກວ່າ ກວ່າຄວາມຮ້ອນນີ້”.

ພິກຂຸທັງຫາຍ ! ມີຢູ່ ຄວາມຮ້ອນອື່ນ ທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າ ໜ້າຢ້ານກວ່າ ກວ່າຄວາມຮ້ອນນີ້.

“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ຄວາມຮ້ອນອື່ນ ທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າ ໜ້າຢ້ານກວ່າ ກວ່າຄວາມຮ້ອນນີ້ເປັນແນວໃດໜໍ ?”

ຄະຣາວາສຊັ້ນເລີດ

ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ກໍສະມະນະ ຫຼືພຣາມເຫຼົ່າໃດເຫຼົ່າໜຶ່ງ ຍ່ອມບໍ່ຮູ້ແຈ່ມແຈ້ງຕາມຄວາມເປັນຈິງ

ວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້ໆ”;

ວ່າ “ເຫດໃຫ້ເກີດແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້ໆ”

ວ່າ “ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້ໆ”

ວ່າ “ຂໍ້ປະຕິບັດເຄື່ອງທຳສັຕໃຫ້ລຸເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້ໆ”;

ສະມະນະພຣາມເຫຼົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຍິນດີຍິ່ງໃນສັງຂາຣທັງ ຫຼາຍ ອັນເປັນໄປພ້ອມເພື່ອຊາຕ ຊະຣາ ມະຣະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທຸກຂະໂທມະນັສສະອຸປາຍາສະ;