ຄວາມສັນໂດດ

ພິກຂຸນັ້ນຍ່ອມໃສ່ໃຈໃນອາເນນຊະສະມາບັຕ ຈິຕຍ່ອມແລ່ນໄປ ຍ່ອມເຫລື້ອມໃສ ຍ່ອມຕັ້ງໝັ້ນ ຍ່ອມນຶກນ້ອມໄປໃນອາເນນຊະສະມາບັຕ ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ພິກຂຸນັ້ນຍ່ອມຮູ້ຊັດຢ່າງນີ້ວ່າ ເມື່ອເຮົາກຳລັງໃສ່ໃຈໃນອາເນນຊະສະມາບັຕ ຈິຕຍ່ອມແລ່ນໄປ ຍ່ອມເຫລື້ອມໃສ ຍ່ອມຕັ້ງໝັ້ນ ຍ່ອມນຶກນ້ອມໄປໃນອາເນນຊະສະມາບັຕ ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ຍ່ອມເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງອາເນນຊະສະມາບັຕນັ້ນໄດ້.

ອານົນທ໌! ຫາກເມື່ອພິກຂຸນັ້ນຢູ່ດ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈິຕຍ່ອມນ້ອມໄປເພື່ອຈະຈົງກົມ ເຂົາຍ່ອມຈົງກົມດ້ວຍໃສ່ໃຈວ່າ ອະກຸສົລທັມອັນເປັນບາບທັງຫລາຍຄື ອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສ ຈັກບໍ່ຄອບງຳເຮົາຜູ້ຈົງກົມຢູ່ຢ່າງນີ້ໄດ້ ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣຈົງກົມ.

ອານົນທ໌! ຫາກເມື່ອພິກຂຸນັ້ນຢູ່ດ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈິຕຍ່ອມນ້ອມໄປເພື່ອຈະຢືນ ເຂົາຍ່ອມຢືນດ້ວຍໃສ່ໃຈວ່າ ອະກຸສົລທັມອັນເປັນບາບທັງຫລາຍຄື ອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສ ຈັກບໍ່ຄອບງຳເຮົາຜູ້ຢືນຢູ່ຢ່າງນີ້ໄດ້ ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣຢືນ.

ອານົນທ໌! ຫາກເມື່ອພິກຂຸນັ້ນຢູ່ດ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈິຕຍ່ອມນ້ອມໄປເພື່ອຈະນັ່ງ ເຂົາຍ່ອມນັ່ງດ້ວຍໃສ່ໃຈວ່າ ອະກຸສົລທັມອັນເປັນບາບທັງຫລາຍຄື ອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສ ຈັກບໍ່ຄອບງຳເຮົາຜູ້ນັ່ງຢູ່ຢ່າງນີ້ໄດ້ ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣນັ່ງ.

ອານົນທ໌! ຫາກເມື່ອພິກຂຸນັ້ນຢູ່ດ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈິຕຍ່ອມນ້ອມໄປເພື່ອຈະນອນ ເຂົາຍ່ອມນອນດ້ວຍໃສ່ໃຈວ່າ ອະກຸສົລທັມອັນເປັນບາບທັງຫລາຍຄື ອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສ ຈັກບໍ່ຄອບງຳເຮົາຜູ້ນອນຢູ່ຢ່າງນີ້ໄດ້ ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣນອນ.

ອານົນທ໌! ຫາກເມື່ອພິກຂຸນັ້ນຢູ່ດ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈິຕຍ່ອມນ້ອມໄປເພື່ອຈະເວົ້າ ເຂົາຍ່ອມເວົ້າດ້ວຍໃສ່ໃຈວ່າ ເຮົາຈັກບໍ່ເວົ້າເຣື່ອງຣາວເຫັນປານນີ້ ເຊິ່ງເປັນຂອງຕ່ຳຊາມ ເປັນຂອງຊາວບ້ານ ເປັນຂອງປຸຖຸຊົນ ບໍ່ເປັນຂອງພຣະອະຣິຍະ ບໍ່ປະກອບດ້ວຍປະໂຍຊນ໌ ບໍ່ເປັນໄປເພື່ອຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ເພື່ອຄວາມຄາຍກຳນັດ ເພື່ອຄວາມດັບ ເພື່ອຄວາມສງົບ ເພື່ອຄວາມຮູ້ຍິ່ງ ເພື່ອຄວາມຕຣັສຮູ້ ເພື່ອນິພພານ ຄື ເຣື່ອງພຣະຣາຊາ, ເຣື່ອງໂຈຣ, ເຣື່ອງມະຫາອະມາຕຍ໌, ເຣື່ອງກອງທັບ, ເຣື່ອງພັຍ, ເຣື່ອງຣົບ, ເຣື່ອງເຂົ້າ, ເຣື່ອງນ້ຳ, ເຣື່ອງຜ້າ, ເຣື່ອງທີ່ນອນ, ເຣື່ອງດອກໄມ້, ເຣື່ອງຂອງຫອມ, ເຣື່ອງຍາຕ, ເຣື່ອງຍານ, ເຣື່ອງບ້ານ, ເຣື່ອງນິຄົມ, ເຣື່ອງຣາຊະທານີ, ເຣື່ອງຊົນບົທ, ເຣື່ອງສະຕຣີ, ເຣື່ອງຄົນກ້າຫານ, ເຣື່ອງທາງ, ເຣື່ອງທ່ານ້ຳ, ເຣື່ອງຍິງສາວໃຊ້ຕັກນ້ຳ, ເຣື່ອງຄົນທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ, ເຣື່ອງເລັກໆນ້ອຍໆ, ເຣື່ອງໂລກ ເຣື່ອງທະເລ, ເຣື່ອງຄວາມຈະເຣີນແລະຄວາມເສື່ອມ ດ້ວຍປະກາຣນັ້ນໆ. ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣເວົ້າ; ແລະເຂົາໃສ່ໃຈວ່າ ເຮົາຈັກເວົ້າເຣື່ອງຣາວເຫັນປານນີ້ ເຊິ່ງເປັນເຣື່ອງຂັດເກົາກິເລສຢ່າງຍິ່ງ ເປັນທີ່ສະບາຍແກ່ກາຣພິຈາຣະນາທາງຈິຕ ເປັນໄປເພື່ອຄວາມເບື່ອໜ່າຍ ເພື່ອຄວາມຄາຍກຳນັດ ເພື່ອຄວາມດັບ ເພື່ອຄວາມສງົບ ເພື່ອຄວາມຮູ້ຍິ່ງ ເພື່ອຄວາມຕຣັສຮູ້ ເພື່ອນິພພານຄື:

ອັປປິຈສະກະຖາ (ເຣື່ອງຄວາມມັກນ້ອຍ),

ສັນຕຸຕຖິກະຖາ (ເຣື່ອງຄວາມສັນໂດດ),

ປະວິເວກະກະຖາ (ເຣື່ອງຄວາມສງັດ),

ອະສັງສັຄຄະກະຖາ (ເຣື່ອງຄວາມບໍ່ຄຸກຄີ),

ວິຣິຍາຣັມພະກະຖາ (ເຣື່ອງກາຣປຣາຣົພຄວາມພຽນ),

ສີລະກະຖາ (ເຣື່ອງສີລ),

ສະມາທິກະຖາ (ເຣື່ອງສະມາທິ),

ປັນຍາກະຖາ (ເຣື່ອງປັນຍາ),

ວິມຸຕຕິກະຖາ (ເຣື່ອງວິມຸຕ),

ວິມຸຕຕິຍານທັສສະນະກະຖາ (ເຣື່ອງວິມຸຕຕິຍານທັສສະນະ), ດ້ວຍອາກາຣນີ້ແລ ເປັນອັນເຂົາຮູ້ສຶກໂຕໃນເຣື່ອງກາຣເວົ້າ.