ອະຣິຍະສັຈພາກຕົ້ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ຜູ້ໃດໜຶ່ງ ຍ່ອມກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ສະເພາະຕາມເປັນຈິງຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລ້ວຂ້າພະ ເຈົ້າກໍຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ໂດຍຖືກຕ້ອງໄດ້” ດັ່ງນີ້ : ຂໍ້ນີ້ບໍ່ເປັນຖານະທີ່ຈະມີໄດ້. ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບ ເໝືອນຜູ້ໃດໜຶ່ງ ຈະຍ່ອມກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫໍ່ດ້ວຍໃບແຫ່ງໄມ້ສີສຽດ ຫຼືໃບແຫ່ງໄມ້ສາລະ ຫຼືໃບແຫ່ງໄມ້ໝາກຂາມປ້ອມ ແລ້ວຈະໃສ່ນໍ້າຫຼືນໍ້າຕົກຈາກຕົ້ນຕານແລ້ວຖືໄປໄດ້” ດັ່ງນີ້ : ຂໍ້ນີ້ບໍ່ເປັນຖານະທີ່ຈະມີໄດ້ ; ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນໃດກໍເຊັ່ນນັ້ນ ທີ່ຜູ້ໃດຈະຍ່ອມກ່າວ ເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ສະເພາະຕາມເປັນຈິງ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ ກໍຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ໂດຍຖືກຕ້ອງໄດ້” ດັ່ງນີ້ : ຂໍ້ນີ້ບໍ່ເປັນຖານະທີ່ຈະມີໄດ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ສ່ວນຜູ້ໃດແລ ຍ່ອມກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສະເພາະຕາມເປັນຈິງ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ໂດຍຖືກຕ້ອງໄດ້” ດັ່ງນີ້ ; ຂໍ້ນີ້ເປັນຖານະທີ່ມີໄດ້. ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອນ ຜູ້ໃດໜຶ່ງ ຈະຍ່ອມໜຶ່ງກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫໍ່ດ້ວຍໃບບົວ ຫຼືໃບປະລາສະ ຫຼືໃບຢາງຊາຍ ແລ້ວຈະໃສ່ນໍ້າຫຼືນໍ້າຕົກຈາກຕົ້ນຕານ ແລ້ວຖືໄປໄດ້” ດັ່ງນີ້ : ຂໍ້ນີ້ເປັນຖານະທີ່ຈະມີໄດ້ ; ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນໃດກໍເຊັ່ນນັ້ນ ທີ່ຜູ້ໃດຈະຍ່ອມກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າ ຮູ້ສະເພາະຕາມເປັນຈິງ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຮັດທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ໂດຍຖືກຕ້ອງໄດ້” ດັ່ງນີ້ : ຂໍ້ນີ້ເປັນຖານະທີ່ມີໄດ້.

ພາກນໍາ - ເລື່ອງຄວນຮູ້ກ່ອນກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໙໗

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າ ຕ້ອງປະກອບໂຢຄະກັມ ອັນເປັນເຄື່ອງເຮັດໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້.” ດັ່ງນີ້.

- ມຫາວາຣ. ສັງ. ໑໙/໕໔໙/໑໗໑໔-໑໗໑໕.

ສັຕຕ້ອງວຽນວົນເພາະບໍ່ເຫັນອະຣິຍະສັຈຈ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອນທ່ອນໄມ້ ອັນບຸຄຄົລດຶກຂຶ້ນໄປສູ່ອາກາດ ບາງເທື່ອຕົກເອົາເຫງົ້າລົງ ບາງເທື່ອຕົກເອົາຕອນກາງລົງ ບາງເທື່ອຕົກເອົາປາຍລົງ, ຂໍ້ນີ້ເຊັ່ນໃດ; ພິກຂຸ ທ. ! ສັຕທີ່ມີອະວິຊຊາເປັນເຄື່ອງກັ້ນ ມີຕັນຫາເປັນເຄື່ອງຜູກ ແລ່ນໄປຢູ່ ທ່ອງທ່ຽວໄປຢູ່ໃນສັງສາຣະວັຕ ກໍປຽບຄືດັ່ງດຽວກັນ ບາງເທື່ອແລ່ນໄປຈາກໂລກນີ້ສູ່ໂລກອື່ນ ບາງເທື່ອແລ່ນຈາກໂລກອື່ນສູ່ໂລກນີ້. ຂໍ້ນັ້ນເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນັ້ນ ເພາະຄວາມທີ່ເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ເຫັນຊຶ່ງອະຣິຍະສັຈຈ໌ທັງສີ່. ອະຣິຍະສັຈຈ໌ສີ່ແນວໃດໜໍ ? ສີ່ຢ່າງ ຄື ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທຸກຂ໌ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຄືທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າ ຕ້ອງປະກອບໂຢຄະກັມ ອັນເປັນເຄື່ອງເຮັດໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້, ທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງ ທຸກຂ໌ເປັນເຊັ່ນນີ້.” ດັ່ງນີ້.