ອະຣິຍະສັຈພາກຕົ້ນ

ຂ. ສຸຂທີ່ບໍ່ຄວນຢ້ານ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

ຄ. ສຸຂທີ່ຍັງຫວັ່ນໄຫວແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ _ _ _ _ _ _ _

ງ. ການລະຄວາມຜູກພັນໃນຮູບສັນຍາແລະອະຮູບສັນຍາສະມາບັຕ

໘໖໗

໘໖໘

໘໗໐ - ໘໗໒

໘໗໓ - ໑໐໒໘

໘໗໓

໘໗໓

໘໗໕

໘໗໕

໘໗໗

໘໗໗

໘໗໘

໘໘໐

໗໘໗

໗໙໐

໗໙໓

໗໙໖

໗໙໖

໗໙໗

໗໙໗

໗໙໙

໑

ພາກນໍາ

ວ່າດ້ວຍ

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຄວນຮູ້ກ່ອນ

ກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ

໒

ພາກນໍາ

ມີເລື່ອງ :- ໑. ສັຕໂລກກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໑໓ ຫົວຂໍ້

໒. ຊີວິຕມະນຸສສ໌ກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໒໐ ຫົວຂໍ້

໓. ພຣະພຸດທະອົງຄ໌ກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ ໑໙ ຫົວຂໍ້

໔. ການຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ບໍ່ເປັນສິ່ງສຸດວິໄສ ໑໐ ຫົວຂໍ້

໕. ຄຸນຄ່າຂອງອະຣິຍະສັຈຈ໌ ໑໓ ຫົວຂໍ້

໖. ໂຄງຮ່າງຂອງອະຣິຍະສັຈຈ໌ ໑໖ ຫົວຂໍ້

໓

ພາກນໍາ

ວ່າດ້ວຍ

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຄວນຮູ້ກ່ອນກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ

(໖ ຕອນ)

- ໑ -

ສັຕໂລກກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ

ຕຣັສຮູ້ແລ້ວຊົງລໍ່າພັນເຖິງໝູ່ສັຕ

ສັຕໂລກນີ້ເກີດຄວາມເດືອດຮ້ອນແລ້ວ ມີຜັສສະບັງໜ້າ໑ ຍ່ອມກ່າວຊຶ່ງໂຣຄາ (ຄວາມສຽບແທງ) ນັ້ນໂດຍຄວາມເປັນໂຕເປັນຕົນ

ເຂົາສໍາຄັນສິ່ງໃດ ໂດຍຄວາມເປັນເຍື່ອງໃດ ແຕ່ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມເປັນ (ຕາມທີ່ເປັນຈິງ) ໂດຍເຍື່ອງອື່ນ ຈາກທີ່ເຂົາສໍາຄັນນັ້ນ

໑. ຄໍາວ່າ “ມີຜັສສະບັງໜ້າ (ຜັສສະປະເຣໂຕ)” ໝາຍຄວາມວ່າ ເມື່ອເຂົາຖືກຕ້ອງຜັສສະໃດ ຈິຕທັງໝົດ

ຂອງເຂົາຢຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຜັສສະນັ້ນ ຈົນເບິ່ງບໍ່ເຫັນສິ່ງອື່ນ ແມ່ນວ່າຈະໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍພາຍມາກພຽງໃດ

ສໍ່າວ່າເສັ້ນຜົມບັງພູເຂົາ ເຂົາຫຼົງໄຫຼຢຶດໝັ້ນແຕ່ໃນອັສສາທະຂອງຜັສສະນັ້ນ ຈົນບໍ່ມອງເຫັນສິ່ງອື່ນ ;

ເຊັ່ນນີ້ ເອີ້ນວ່າມີຜັສສະບັງໜ້າ ຄືບັງໜ່ວຍຕາຂອງເຂົາ ໃຫ້ເຫັນສິ່ງຕ່າງໆຜິດໄປຈາກຕາມທີ່ເປັນຈິງ.

໔ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ຈາກພຣະໂອຕຖະ

ສັຕໂລກຕິດຂ້ອງຢູ່ໃນພົບ ຖືກພົບບັງໜ້າແລ້ວ ມີພົບໂດຍຄວາມເປັນເຍື່ອງອື່ນ (ຈາກທີ່ມັນເປັນຢູ່ຈິງ) ຈຶ່ງໄດ້ເພີດເພີນຍິ່ງແທ້ໃນພົບນັ້ນ.

ເຂົາເພີດເພີນຍິ່ງໃນສິ່ງໃດ ສິ່ງນັ້ນເປັນພັຍ (ທີ່ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກ) ; ເຂົາຢ້ານຕໍ່ສິ່ງໃດ ສິ່ງນັ້ນກໍເປັນທຸກຂ໌.

ພຣົມມະຈັນຣຍ໌ນີ້ ອັນບຸຄຄົລຍ່ອມປະພຶດ ກໍເພື່ອການລະຂາດຊຶ່ງພົບ.

ສະມະນະຫຼືພຣາມເຫຼົ່າໃດ ກ່າວຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກພົບ ວ່າມີໄດ້ເພາະພົບ ; ເຮົາ ກ່າວວ່າ ສະມະນະຫຼືພຣາມທັງປວງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກພົບ.

ເຖິງແມ່ນສະມະນະຫຼືພຣາມເຫຼົ່າໃດ ກ່າວຄວາມອອກໄປໄດ້ຈາກພົບ ວ່າມີໄດ້ເພາະ ວິພົບ໑ ; ເຮົາກ່າວວ່າ ສະມະນະຫຼືພຣາມທັງປວງນັ້ນ ກໍຍັງປ່ອຍປະພົບ ອອກໄປບໍ່ໄດ້.

ກໍທຸກຂ໌ນີ້ ມີຂຶ້ນ ເພາະອາໄສຊຶ່ງອຸປະທິທັງປວງ.

ເພາະຄວາມດັບສິ້ນໄປແຫ່ງອຸປາທານທັງປວງ ຄວາມເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ຈຶ່ງບໍ່ມີ.

ເຈົ້າຈົ່ງເບິ່ງໂລກນີ້ເຖີ້ນ (ຈະເຫັນວ່າ) ສັຕທັງຫຼາຍ ອັນອະວິຊຊາໜາແໜ້ນບັງໜ້າແລ້ວ ; ແລະວ່າສັຕຜູ້ຍິນດີໃນພົບອັນເປັນແລ້ວນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນໄປຈາກພົບໄດ້. ກໍພົບທັງຫຼາຍເຫຼົ່າໜຶ່ງເຫຼົ່າໃດ ອັນເປັນໄປໃນບ່ອນ ຫຼືໃນເວລາທັງປວງ໒ ເພື່ອຄວາມມີແຫ່ງປະໂຍຊນ໌ໂດຍປະການທັງປວງ ;

໑. ຄໍາວ່າ “ວິພົບ” ໃນບ່ອນນີ້ກົງກັນຂ້າມກັບຄໍາວ່າ “ພົບ” ຄືບໍ່ມີພົບຕາມອໍານາດຂອງນັດຖິກະທິຕຖິ

ຫຼືອຸສເສທະທິຕຖິໂດຍຕົງ ຄືບໍ່ເປັນໄປຕາມກົດຂອງອິທັປປັຈຈະຢະຕາ ; ດັ່ງນັ້ນ ເຖິງແມ່ນເຂົາ

ຈະຮູ້ສຶກວ່າບໍ່ມີອັນໃດ ມັນກໍມີຄວາມບໍ່ມີອັນໃດນັ້ນເອງ ຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະເປັນພົບ ຊະນິດທີ່ເອີ້ນວ່າ

“ວິພົບ” ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງວິພະວະຕັນຫາ.

໒. ຄໍາວ່າ “ໃນບ່ອນຫຼືໃນເວລາທັງປວງ” ຈົນເຖິງຄໍາວ່າ “ເພື່ອຄວາມມີແຫ່ງປະໂຍຊນ໌ ໂດຍປະການທັງປວງ”

ເປັນຄຸນນະບົດແຫ່ງຄ່າອັນເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມຢຶດໝັ້ນຂອງພົບ.

ຄວາມມີຄວາມເປັນແນວໃດກໍຕາມ ຍ່ອມເນື່ອງດ້ວຍເວລາທີ່ພໍເໝາະ ເນື້ອທີ່ທີ່ພໍດີ

ປະໂຍຊນ໌ທີ່ໜ້າຮັກ ມັນຈຶ່ງຈະເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມຢຶດຖື ຫຼືຍົວະຍວນໃຫ້ຢຶດຖື ;

ດັ່ງນັ້ນພົບຊະນິດໃດກໍຕາມ ຍ່ອມເນື່ອງຢູ່ດ້ວຍສິ່ງທັງສາມນີ້ ແຕ່ແລ້ວໃນທີ່ສຸດມັນກໍເປັນພຽງສິ່ງທີ່

ບໍ່ທ່ຽງ ເປັນທຸກຂ໌ ມີຄວາມແປປ່ຽນເປັນທັມມະດາ ດັ່ງທີ່ກ່າວແລ້ວໃນພຸດທະອຸທານນັ້ນ.