ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

เห็นเหล็ก ได้เห็นโลหะ ได้เห็นดีบุก ได้เห็นสําริด ได้เห็นเงิน ได้เห็นทอง ที่เขาทิ้งไว้มากมายในถนนในบ้านนั้น ชายคนที่หนึ่งจึงบอกเพื่อนว่า “เราจะต้องการประโยชน์อะไรกับเปลือกป่านหรือด้าย ป่าน หรือผ้าป่าน หรือเปลือกไม้โขมะ หรือด้ายเปลือกไม้ โขมะ หรือผ้าเปลือกไม้โขมะ หรือลูกฝ้าย หรือด้ายฝ้าย หรือ ผ้าฝ้าย หรือเหล็ก หรือโลหะ หรือดีบุก หรือสําริด หรือเงิน นี่ทองที่เขาทิ้งไว้มากมาย ท่านจงทิ้งมัดเปลือกป่านเสีย เถิด และฉันก็จะทิ้งห่อเงินเสีย เราทั้งสองจะถือเอาห่อทอง ไป" เพื่อนคนที่สองตอบว่า “มัดเปลือกป่านนี้เราเอามาไกลแล้ว ทั้งมัดไว้ดีแล้วด้วย เราไม่เอาละ ขอท่านจงทราบเถิด" ลําดับนั้น เพื่อนนั้นทิ้งห่อเงิน ถือเอาห่อทองไป ชายทั้งสองนั้นเข้าไปยังบ้านของตน ในเขาทั้งสองนั้น ชายผู้ถือเอามัดเปลือกป่านไป มารดา บิดา บุตร ภริยา มิตร อํามาตย์ ไม่ได้พากันยินดี และเขาไม่ ได้รับความสุขโสมนัสที่เกิดจากการได้เปลือกป่านนั้นมา