ຄວາມສັນໂດດ

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ສງັດ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ຍິນດີໃນກາຣຄຸກຄີດ້ວຍໝູ່ຄະນະ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ປຣາຣົພຄວາມພຽນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ກຽດຄ້ານ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີສະຕິຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີສະຕິຫລົງລືມ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຈິຕຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຈິຕບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີປັນຍາ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີປັນຍາຊາມ.

ຄັ້ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຊົງຊາບຄວາມປະຣິວິຕົກແຫ່ງໃຈຂອງທ່ານພຣະອະນຸຣຸທທະແລ້ວ ສະເດັຈຈາກເພສະກະລາມິຄະທາຍະວັນ ນະຄອຣສຸງສຸມາຣະຄິຣະ ແຄວ້ນພັຄຄະຊົນບົທ ໄປປາກົຕຕໍ່ໜ້າທ່ານພຣະອະນຸຣຸທທະທີ່ວິຫາຣປາຈີນະວັງສະທາຍະວັນ ປຽບເໝືອນບຸຣຸສຜູ້ມີກຳລັງຢຽດແຂນທີ່ຄູ້ ຫລືຄູ້ແຂນທີ່ຢຽດ ສັນນັ້ນ. ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄປະທັບນັ່ງເທິງອາສະນະທີ່ຈັດຖວາຍແລ້ວ ທ່ານພຣະອະນຸຣຸທທະຖວາຍບັງຄົມພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄໄດ້ຕຣັສກັບທ່ານພຣະອະນຸຣຸທທະວ່າ:

ສາທຸ ສາທຸ ອະນຸຣຸທທະ! ດີແລ້ວ ທີ່ເຈົ້າຣະນຶກມະຫາປຸຣິສະວິຕົກວ່າ:

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຄວາມປາຖນານ້ອຍ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຄວາມປາຖນາມາກ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ສັນໂດດ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ບໍ່ສັນໂດດ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ສງັດ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ຍິນດີໃນກາຣຄຸກຄີດ້ວຍໝູ່ຄະນະ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ປຣາຣົພຄວາມພຽນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ກຽດຄ້ານ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີສະຕິຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີສະຕິຫລົງລືມ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຈິຕຕັ້ງໝັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີຈິຕບໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ,

ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີປັນຍາ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ມີປັນຍາຊາມ.

ອະນຸຣຸທທະ! ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຣະນຶກມະຫາປຸຣິສະວິຕົກຂໍ້ທີ ໘ ນີ້ວ່າ ທັມນີ້ເປັນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ຊອບໃຈໃນທັມທີ່ບໍ່ເນີນຊ້າ ຜູ້ຍິນດີໃນທັມທີ່ບໍ່ເນີນຊ້າ ບໍ່ແມ່ນຂອງບຸຄຄົລຜູ້ຊອບໃຈໃນທັມທີ່ເປັນເຫຕໃຫ້ເນີນຊ້າ ຜູ້ຍິນດີໃນທັມທີ່ເປັນເຫຕໃຫ້ເນີນຊ້າ.

ອະນຸຣຸທທະ! ໃນກາລໃດແລ ເຈົ້ານຶກເຖິງມະຫາປຸຣິສະວິຕົກ ໘ ປະກາຣນີ້ ໃນກາລນັ້ນ ເຈົ້າຈັກຫວັງໄດ້ວ່າ ຈັກສງັດຈາກກາມທັງຫລາຍ ສງັດຈາກອະກຸສົລທັມທັງຫລາຍ ບັນລຸປະຖົມຊານ ມີວິຕົກວິຈາຣ ມີປີຕິແລະສຸຂອັນເກີດແຕ່ວິເວກຢູ່.

ອະນຸຣຸທທະ! ໃນກາລໃດແລ ເຈົ້ານຶກເຖິງມະຫາປຸຣິສະວິຕົກ ໘ ປະກາຣນີ້ ໃນກາລນັ້ນ ເຈົ້າຈັກຫວັງໄດ້ວ່າ ຈັກບັນລຸທຸຕິຍະຊານ ມີຄວາມຜ່ອງໃສແຫ່ງຈິຕໃນພາຍໃນ ເປັນທັມອັນເອກຜຸດຂຶ້ນ ບໍ່ມີວິຕົກ ບໍ່ມີວິຈາຣ ເພາະວິຕົກວິຈາຣສງົບໄປ ມີແຕ່ປີຕິແລະສຸຂອັນເກີດແຕ່ສະມາທິຢູ່.

ອະນຸຣຸທທະ! ໃນກາລໃດແລ ເຈົ້ານຶກເຖິງມະຫາປຸຣິສະວິຕົກ ໘ ປະກາຣນີ້ ໃນກາລນັ້ນ ເຈົ້າຈັກຫວັງໄດ້ວ່າ ຈັກເປັນຜູ້ມີອຸເປກຂາ ມີສະຕິສັມປະຊັນຍະ ສະເຫວີຍສຸຂດ້ວຍກາຍ ເພາະປີຕິສິ້ນໄປ ຍ່ອມບັນລຸຕະຕິຍະຊານ ທີ່ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າທັງຫລາຍສັນລະເສີນຜູ້ໄດ້ບັນລຸວ່າ ເປັນຜູ້ມີອຸເປກຂາ ມີສະຕິ ຢູ່ເປັນສຸຂ.

ອະນຸຣຸທທະ! ໃນກາລໃດແລ ເຈົ້ານຶກເຖິງມະຫາປຸຣິສະວິຕົກ ໘ ປະກາຣນີ້ ໃນກາລນັ້ນ ເຈົ້າຈັກຫວັງໄດ້ວ່າ ຈັກບັນລຸຈະຕຸຕຖະຊານ ອັນບໍ່ມີທຸກຂ໌ ບໍ່ມີສຸຂ ເພາະລະສຸຂລະທຸກຂ໌ເສຍໄດ້ ແລະດັບໂສມະນັສໂທມະນັສໃນກາລກ່ອນໄດ້ ມີແຕ່ອຸເປກຂາເປັນເຫຕໃຫ້ສະຕິບໍຣິສຸທຢູ່.

ອະນຸຣຸທທະ! ໃນກາລໃດແລ ເຈົ້ານຶກເຖິງມະຫາປຸຣິສະວິຕົກ ໘ ປະກາຣນີ້ ແລະເປັນຜູ້ໄດ້ຕາມຄວາມປາຖນາ ໄດ້ໂດຍບໍ່ຍາກ ໂດຍບໍ່ລຳບາກເຊິ່ງຊານທັງ ໔ ອັນມີໃນຈິຕອັນຍິ່ງ ອັນເປັນເຄື່ອງຢູ່ເປັນສຸຂໃນປັຈຈຸບັນ ໃນກາລນັ້ນ ຜ້າບັງສຸກຸລຈີວອຣ ຈັກປາກົຕແກ່ເຈົ້າຜູ້ສັນໂດດ ຢູ່ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຫວາດຫວັ່ນ ດ້ວຍຄວາມຢູ່ເປັນສຸຂ ດ້ວຍກາຣກ້າວລົງສູ່ນິພພານ ປຽບເໝືອນຫີບໃສ່ຜ້າຂອງຄະຫະບໍດີຫລືບຸຕຂອງຄະຫະບໍດີອັນເຕັມໄປດ້ວຍຜ້າສີຕ່າງໆ ສັນນັ້ນ.