ຄວາມສັນໂດດ

ພຣາມນ໌! ເຮົານັ້ນໄດ້ມີຄວາມດຳຣິດັ່ງນີ້ວ່າ ສະມະນະຫລື ພຣາມນ໌ເຫລົ່າໃດຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ສະມະນະພຣາມນ໌ເຫລົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງຄວາມກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນເປັນອະກຸສົລ ເພາະໂທສຂອງຕົນຄື ຄວາມຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນເປັນເຫຕ ພຣາມນ໌ ສ່ວນເຮົາບໍ່ມີຄວາມຍົກຕົນຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາເປັນຜູ້ບໍ່ຍົກຕົນ ບໍ່ຂົ່ມຜູ້ອື່ນ. ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່າໃດເປັນຜູ້ບໍ່ຍົກຕົນ ບໍ່ຂົ່ມຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາກໍເປັນອົງຄ໌ໜຶ່ງໃນບັນດາພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່ານັ້ນ. ພຣາມນ໌ ເຮົາເຫັນຊັດເຊິ່ງຄວາມເປັນຜູ້ບໍ່ຍົກຕົນ ບໍ່ຂົ່ມຜູ້ອື່ນນີ້ໃນຕົນ ຈຶ່ງເຖິງຄວາມເປັນຜູ້ມີຂົນລຽບໂດຍຍິ່ງ ເມື່ອຢູ່ໃນປ່າ.

ພຣາມນ໌! ເຮົານັ້ນໄດ້ມີຄວາມດຳຣິດັ່ງນີ້ວ່າ ສະມະນະຫລື ພຣາມນ໌ເຫລົ່າໃດເປັນຜູ້ຫວາດຫວັ່ນ ມີຊາຕແຫ່ງຄົນຢ້ານ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ສະມະນະ ພຣາມນ໌ເຫລົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງຄວາມກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນເປັນອະກຸສົລ ເພາະໂທສຂອງຕົນຄື ມີຄວາມຫວາດຫວັ່ນແລະມີຊາຕແຫ່ງຄົນຢ້ານເປັນເຫຕ ພຣາມນ໌ ສ່ວນເຮົາບໍ່ມີຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ບໍ່ມີຊາຕແຫ່ງຄົນຢ້ານ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາເປັນຜູ້ປາສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວ. ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່າໃດປາສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ຍ່ອມເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາກໍເປັນອົງຄ໌ໜຶ່ງໃນບັນດາພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່ານັ້ນ. ພຣາມນ໌ ເຮົາເຫັນຊັດເຊິ່ງຄວາມເປັນຜູ້ປາສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວນີ້ໃນຕົນ ຈຶ່ງເຖິງຄວາມເປັນຜູ້ມີຂົນລຽບໂດຍຍິ່ງ ເມື່ອຢູ່ໃນປ່າ.

ພຣາມນ໌! ເຮົານັ້ນໄດ້ມີຄວາມດຳຣິດັ່ງນີ້ວ່າ ສະມະນະຫລື ພຣາມນ໌ເຫລົ່າໃດປາຖນາລາພແລະຄວາມສັນລະເສີນ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ສະມະນະ ພຣາມນ໌ເຫລົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງຄວາມກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນເປັນອະກຸສົລ ເພາະໂທສຂອງຕົນຄື ຄວາມປາຖນາລາພແລະຄວາມສັນລະເສີນເປັນເຫຕ ພຣາມນ໌ ສ່ວນເຮົາບໍ່ມີຄວາມປາຖນາລາພແລະຄວາມສັນລະເສີນ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາເປັນຜູ້ມີຄວາມປາຖນານ້ອຍ. ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່າໃດມີຄວາມ ປາຖນານ້ອຍ ຍ່ອມເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາກໍເປັນອົງຄ໌ໜຶ່ງໃນບັນດາພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່ານັ້ນ. ພຣາມນ໌ ເຮົາເຫັນຊັດເຊິ່ງຄວາມເປັນຜູ້ມີຄວາມປາຖນານ້ອຍນີ້ໃນຕົນ ຈຶ່ງເຖິງຄວາມເປັນຜູ້ມີຂົນລຽບໂດຍຍິ່ງ ເມື່ອຢູ່ໃນປ່າ.

ພຣາມນ໌! ເຮົານັ້ນໄດ້ມີຄວາມດຳຣິດັ່ງນີ້ວ່າ ສະມະນະຫລື ພຣາມນ໌ເຫລົ່າໃດເປັນຜູ້ກຽດຄ້ານ ມີຄວາມພຽນຊົ່ວຊາມ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ສະມະນະ ພຣາມນ໌ເຫລົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງຄວາມກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນເປັນອະກຸສົລ ເພາະໂທສຂອງຕົນຄື ຄວາມເປັນຜູ້ກຽດຄ້ານ ມີຄວາມພຽນຊົ່ວຊາມເປັນເຫຕ ພຣາມນ໌ ສ່ວນເຮົາບໍ່ເປັນຜູ້ກຽດຄ້ານ ບໍ່ມີຄວາມພຽນຊົ່ວຊາມ ເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາເປັນຜູ້ປຣາຣົພຄວາມພຽນ. ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່າໃດເປັນຜູ້ປຣາຣົພຄວາມພຽນ ຍ່ອມເສພເສນາສະນະອັນສງັດ ທີ່ເປັນປ່າແລະປ່າປ່ຽວ ເຮົາກໍເປັນອົງຄ໌ໜຶ່ງໃນບັນດາພຣະອະຣິຍະເຈົ້າເຫລົ່ານັ້ນ. ພຣາມນ໌ ເຮົາເຫັນຊັດເຊິ່ງຄວາມເປັນຜູ້ປຣາຣົພຄວາມພຽນນີ້ໃນຕົນ ຈຶ່ງເຖິງຄວາມເປັນຜູ້ມີຂົນລຽບໂດຍຍິ່ງ ເມື່ອຢູ່ໃນປ່າ.