ດັບຕັນຫາ ຄືປົງພາຣະໜັກລົງໄດ້

ພິກຂຸ ທ. ! ການປົງພາຣະໜັກລົງເສຍໄດ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມດັບສະນິດ ເພາະຄວາມຈາງຄາຍໄປ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອຂອງຕັນຫານັ້ນນັ້ນແລ, ຄວາມລະໄປຂອງຕັນຫານັ້ນ, ຄວາມສະລັດກັບຄືນຂອງຕັນຫານັ້ນ, ຄວາມຫຼຸດອອກໄປຂອງຕັນຫານັ້ນ, ແລະຄວາມບໍ່ມີທີ່ອາໄສອີກຕໍ່ໄປຂອງຕັນຫານັ້ນ ອັນໃດ; ພິກຂຸ ທ. ! ອັນນີ້ເຮົາເອີ້ນວ່າ ການປົງພາຣະໜັກລົງເສຍໄດ້ ດັ່ງນີ້.

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຈົ້າ ໄດ້ຕຣັດພຸດທະວະຈະນະນີ້ ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ຄວາມຮ້ອຍກອງສືບຕໍ່ໄປ :-

“ຂັນທ໌ທັງຫ້າ ເປັນຂອງໜັກໜໍ !
ບຸຄຄົລແຫຼະ ເປັນຜູ້ແບກຂອງໜັກພາໄປ.
ການແບກຖືຂອງໜັກ ເປັນຄວາມທຸກຂ໌ໃນໂລກ.
ການປົງພາຣະໜັກເສຍໄດ້ ເປັນຄວາມສຸຂ.
ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າ ປົງພາຣະໜັກລົງເສຍແລ້ວ.
ທັງບໍ່ຈັບສວຍເອົາຂອງໜັກ ອັນອື່ນຂຶ້ນມາອີກ.
ກໍເປັນຜູ້ຖອນຕັນຫາ ຂຶ້ນໄດ້ໝົດເຖິງຮາກ (ອະວິຊຊາ);
ເປັນຜູ້ໝົດສິ່ງປາຖະໜາ ດັບສະນິດບໍ່ມີສ່ວນເຫຼືອ” ດັ່ງນີ້.

- ຂັນທະ. ສັງ. ໑໗/໓໒/໕໒-໕໓.