ຈິດເປັນທຳມະຊາດຜ່ອງໃສ

“ພິກຂຸທັງຫຼາຍ, ຈິດນີ້ຜ່ອງໃສ (ປະພັດສອນ) ແຕ່ຈິດນັ້ນຖືກເສົ້າໝອງໂດຍອຸປະກິເລດທີ່ເຂົ້າມາພາຍຫຼັງ. ພິກຂຸທັງຫຼາຍ, ຈິດນີ້ຜ່ອງໃສ ແລະ ຈິດນັ້ນຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນຈາກອຸປະກິເລດທີ່ເຂົ້າມາພາຍຫຼັງ.” (ອັຈສະຣາສັງຄາຕະວັກ 20/52-53)

- ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ການປະຕິບັດທັມແມ່ນເຮັດໃຫ້ຈິດກັບຄືນໄປສູ່ “ຈິດເດີມແທ້” ທີ່ບໍລິສຸດຢູ່ແລ້ວໃນອະດີດ. ໃນພຸດທະພົດນີ້ ບໍ່ມີຄຳວ່າ “ຈິດເດີມແທ້” ປາກົດຢູ່ເລີຍ.

- ຄຳສອນທີ່ກ່າວວ່າ ມີຈິດເດີມແທ້ອັນບໍລິສຸດຢູ່ກ່ອນແລ້ວນັ້ນ ເປັນແນວຄວາມຄິດທີ່ມີການຕີຄວາມເພີ່ມເຕີມໃນບາງນິກາຍ ເຊັ່ນ ນິກາຍມະຫາສັງຄິກະ ແລະ ນິກາຍເຊນບາງສາຍ.

- ຄຳວ່າ “ຈິດນີ້ຜ່ອງໃສ” ໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາເຖຣະວາດ ໝາຍເຖິງ ຈິດທີ່ຍັງມີອະວິຊາ ຫຼື ອະນຸສັຍກິເລດນອນເນື່ອງຢູ່ພາຍໃນ. ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນ ກິເລດຂັ້ນກາງ ແລະ ກິເລດຂັ້ນຫຍາບ (ເຊັ່ນ ອຸປະກິເລດ 16 ປະການ) ຍັງບໍ່ຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຜ່ອງໃສ” ໃນລະດັບໜຶ່ງ ຄ້າຍກັບຈິດຂອງເດັກນ້ອຍທາລົກທີ່ຍັງບໍ່ຖືກກິເລດຮຸນແຮງຄອບງຳ. ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຈິດນັ້ນບໍລິສຸດຈາກກິເລດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຍັງມີກິເລດລະອຽດຕົກຕະກອນນອນຢູ່ໃນສັນດານ.

ສາມາດພິຈາລະນາໄດ້ວ່າ ຖ້າຈິດເດີມແທ້ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ມີອະວິຊາເຫຼືອຢູ່ເລີຍ ກິເລດໃດໆກໍຈະບໍ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນອີກໄດ້. ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ປຸຖຸຊົນຍັງມີກິເລດເກີດຂຶ້ນໄດ້ ເພາະອະນຸສັຍກິເລດຍັງມີຢູ່.

ດັ່ງນັ້ນ ການບັນລຸທຳຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນການນຳຈິດກັບໄປຫາ “ຈິດເດີມແທ້” ແຕ່ເປັນການກຳຈັດອະວິຊາ ແລະ ກິເລດທັງປວງໃຫ້ສິ້ນໄປ.

ຄວາມເຫັນທີ່ວ່າ ຫຼັງບັນລຸນິພພານແລ້ວ ຍັງມີຜູ້ເສບສຸກ ຫຼື ມີຕົວຕົນບາງຢ່າງຄົງຢູ່ໃນຮູບຂອງ “ຈິດເດີມແທ້” ນັ້ນ ຈັດເປັນ ສັສສະຕະທິດຖິ (ຄວາມເຫັນວ່າມີຕົວຕົນຖາວອນ).

⸻

ກ່ຽວກັບການເກີດໃໝ່

ສ່ວນປະເດັນທີ່ວ່າ ເມື່ອຄົນໜຶ່ງຕາຍລົງ ຂັນ 5 ໃນຊາດນັ້ນດັບໝົດແລ້ວ ທັງ

* ຮູບ
* ເວທະນາ
* ສັນຍາ
* ສັງຂານ
* ວິນຍານ

ແລ້ວອັນໃດເປັນຜູ້ໄປເກີດຊາດໃໝ່?

ຄຳອະທິບາຍໃນຝ່າຍອະພິທັມກ່າວວ່າ ບໍ່ມີສັດ ຫຼື ບຸກຄົນໃດໄປເກີດ. ແຕ່ເປັນການສືບຕໍ່ຂອງເຫດປັດໃຈ.

ຈຸຕິຈິດ ຄື ຈິດດວງສຸດທ້າຍກ່ອນຕາຍ ເມື່ອດັບລົງແລ້ວ ກໍເປັນປັດໃຈໃຫ້ເກີດ ປະຕິສົນທິວິນຍານ ຫຼື ອຸບັດຕິຈິດ ໃນພົບໃໝ່ຕໍ່ທັນທີ ໂດຍບໍ່ມີຊ່ວງວ່າງຄັ່ນກາງ.

ອຸປະມາໄດ້ກັບການຕໍ່ໄຟຈາກທຽນເລັ່ມໜຶ່ງໄປຫາອີກເລັ່ມໜຶ່ງ.

ເມື່ອທຽນເລັ່ມທຳອິດໃກ້ຈະດັບ ກໍນຳໄຟຈາກເລັ່ມນັ້ນໄປຈຸດທຽນເລັ່ມທີ່ສອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທຽນເລັ່ມທຳອິດກໍດັບໄປ.

ໄຟຂອງທຽນເລັ່ມທີ່ສອງ:

* ບໍ່ແມ່ນໄຟດຽວກັນກັບເລັ່ມທຳອິດ
* ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີເຫດ
* ມີເລັ່ມທຳອິດເປັນປັດໃຈໃຫ້ເກີດ

ການເກີດໃໝ່ກໍເປັນໃນລັກສະນະດຽວກັນນີ້.

ດັ່ງນັ້ນ ພຸດທະສາສະໜາຈຶ່ງສອນວ່າ ບໍ່ມີ “ອັດຕາ” ຫຼື ຕົວຕົນຖາວອນໃດໆ ທີ່ຍ້າຍຈາກຊາດນີ້ໄປສູ່ຊາດໜ້າ. ມີແຕ່ກະແສແຫ່ງເຫດປັດໃຈ (ປະຕິຈະສະມຸບບາດ) ທີ່ສືບຕໍ່ກັນໄປ ຕາມອຳນາດຂອງກຳ ແລະ ກິເລດ ຈົນກວ່າຈະດັບສິ້ນໃນພຣະນິພພານ.

#ไฮไลท์ผู้ติดตาม #ผู้ติดตาม #ไฮไลท์ผู้ติดตามและเพื่อน #เตือนสติ #ไฮไลท์