ພຣະສູດ 
ຖືກໃຈ 
ປື້ມ 
Video 
ປະຕິທິນ 
ພຣະທັມ 
ຕິດຕໍ່ ທີ່ສຸດຂອງພຣົມມະຈັນຄື ນິບພານ
ອະຣິຍະສັດ 4
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ມາຣ ມາຣ’ ດັ່ງນີ້, ດ້ວຍເຫຕພຽງເທົ່າໃດໜໍ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ມາຣ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ເມື່ອຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານມີຢູ່ ຈະຕ້ອງມີມາຣ, ມີຜູ້ໃຫ້ຕາຍ ຫຼືວ່າ ຜູ້ຕາຍ.
ຣາທະ ! ເພາະສະນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງເຫັນຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານວ່າ ‘ເປັນມາຣ’ ເຫັນວ່າເປັນ ‘ຜູ້ໃຫ້ຕາຍ’ ເຫັນວ່າ ‘ຜູ້ຕາຍ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນໂຣຄາ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນຫົວຝີ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນລູກສອນ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນທຸກຂ໌’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນທຸກຂ໌ທີ່ເກີດແລ້ວ’ ດັ່ງນີ້. ພວກໃດ ຍ່ອມເຫັນຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານ ນັ້ນດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້, ພວກນັ້ນ ຊື່ວ່າ ຍ່ອມເຫັນໂດຍຖືກຕ້ອງ ແລ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ສັມມາທັສສະນະ (ການເຫັນໂດຍຊອບ) ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ສັມມາທັສສະນະ ມີນິບພິທາ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍນິບພິທາ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ) ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ນິບພິທາແລ ມີວິຣາຄະ (ຄວາມຈາງຄາຍໄປ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍວິຣາຄະ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ວິຣາຄະແລ ມີວິມຸຕຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍວິມຸຕຕິ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ວິມຸຕຕິແລ ມີນິພພານ ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍນິພພານ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ເຈົ້າໄດ້ຖາມເກີນເລີຍປັນຫາເສຍແລ້ວ, ເຈົ້າບໍ່ອາດຈະຈັບສວຍເອົາທີ່ສຸດຂອງປັນຫາໄດ້.
ຣາທະ ! ດ້ວຍວ່າພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ທີ່ປະພຶດກັນຢູ່ນີ້ແລ ຍ່ອມຢັ່ງລົງສູ່ນິພພານ ມີນິພພານເປັນທີ່ສຸດທ້າຍ.
- ຂັນທະ. ສັງ. ໑໗/໒໓໑/໓໖໖.
ຣາທະ ! ເມື່ອຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານມີຢູ່ ຈະຕ້ອງມີມາຣ, ມີຜູ້ໃຫ້ຕາຍ ຫຼືວ່າ ຜູ້ຕາຍ.
ຣາທະ ! ເພາະສະນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງເຫັນຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານວ່າ ‘ເປັນມາຣ’ ເຫັນວ່າເປັນ ‘ຜູ້ໃຫ້ຕາຍ’ ເຫັນວ່າ ‘ຜູ້ຕາຍ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນໂຣຄາ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນຫົວຝີ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນລູກສອນ’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນທຸກຂ໌’ ເຫັນວ່າ ‘ເປັນທຸກຂ໌ທີ່ເກີດແລ້ວ’ ດັ່ງນີ້. ພວກໃດ ຍ່ອມເຫັນຮູບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ແລະວິນຍານ ນັ້ນດ້ວຍອາການດັ່ງນີ້, ພວກນັ້ນ ຊື່ວ່າ ຍ່ອມເຫັນໂດຍຖືກຕ້ອງ ແລ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ສັມມາທັສສະນະ (ການເຫັນໂດຍຊອບ) ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ສັມມາທັສສະນະ ມີນິບພິທາ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍນິບພິທາ (ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ) ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ນິບພິທາແລ ມີວິຣາຄະ (ຄວາມຈາງຄາຍໄປ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍວິຣາຄະ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ວິຣາຄະແລ ມີວິມຸຕຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍວິມຸຕຕິ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ວິມຸຕຕິແລ ມີນິພພານ ເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍ.
“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ກໍນິພພານ ມີອັນໃດເປັນປະໂຍຊນ໌ ທີ່ມຸ່ງໝາຍໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”
ຣາທະ ! ເຈົ້າໄດ້ຖາມເກີນເລີຍປັນຫາເສຍແລ້ວ, ເຈົ້າບໍ່ອາດຈະຈັບສວຍເອົາທີ່ສຸດຂອງປັນຫາໄດ້.
ຣາທະ ! ດ້ວຍວ່າພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ທີ່ປະພຶດກັນຢູ່ນີ້ແລ ຍ່ອມຢັ່ງລົງສູ່ນິພພານ ມີນິພພານເປັນທີ່ສຸດທ້າຍ.
- ຂັນທະ. ສັງ. ໑໗/໒໓໑/໓໖໖.