ຝຸ່ນຕິດປາຍເລັບ (ພໍຮູ້ອະຣິຍະສັດຈະທຸກເຫຼືອໜ້ອຍເທົ່າຂະໜາດຝຸ່ນຕິດປາຍເລັບທຽບກັບປະຖະພີ)

ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະສຳຄັນຄວາມຂໍ້ນີ້ວ່າແນວໃດ: ຝຸ່ນໜ້ອຍໜຶ່ງທີ່ເຮົາຕັກຂຶ້ນດ້ວຍປາຍເລັບນີ້ ກັບ
ມະຫາປະຖະພີນີ້ ຂ້າງຝ່າຍໃດຈະຫຼາຍກວ່າກັນ ?

“ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ! ມະຫາປະຖະພີນັ້ນແຫຼະ ເປັນດິນທີ່ ຫຼາຍກວ່າ. ຝຸ່ນໜ້ອຍໜຶ່ງເທົ່າທີ່ຊົງຕັກຂຶ້ນດ້ວຍປາຍພະນະຂານີ້ ເປັນຂອງມີປະມານໜ້ອຍ. ຝຸ່ນນັ້ນ ເມື່ອນຳໄປທຽບກັບມະຫາປະຖະພີ ຍ່ອມບໍ່ເຖິງຊຶ່ງການຄຳນວນໄດ້ ປຽບທຽບໄດ້ ບໍ່ເຂົ້າເຖິງແມ່ນເຊິ່ງກະລະພາຄ”.
ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ອຸປະມານີ້ເຊັ່ນໃດ ອຸປະມັຍກໍເຊັ່ນນັ້ນ : ສຳລັບອະຣິຍະສາວົກຜູ້ເຖິງພ້ອມດ້ວຍ (ສັມມາ) ທິຕຖິ ຮູ້ພ້ອມສະເພາະແລ້ວ, ຄວາມທຸກຂ໌ຂອງເຂົາ ສ່ວນທີ່ສິ້ນໄປແລ້ວ ໝົດໄປແລ້ວ ຍ່ອມມີຫຼາຍກວ່າ; ຄວາມທຸກຂ໌ທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ມີປະມານໜ້ອຍ: ເມື່ອນຳເຂົ້າໄປທຽບກັບກອງທຸກຂ໌ທີ່ສິ້ນໄປແລ້ວ ໝົດໄປແລ້ວໃນກາລກ່ອນ ຍ່ອມບໍ່ເຖິງຊຶ່ງການຄຳນວນໄດ້ປຽບທຽບໄດ້
ບໍ່ເຂົ້າເຖິງແມ່ນຊຶ່ງກະລະພາຄ ນັ້ນຄືຄວາມທຸກຂ໌ຂອງໂສດາບັນ ຜູ້ສັຕຕັກຂັຕຕຸປະຣະມະ໑ ຜູ້ເຫັນແຈ້ງຕາມເປັນຈິງ ວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ເຫຕໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ທາງດຳເນີນໃຫ້ເຖິງຊຶ່ງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້” ດັ່ງນີ້.
ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້
ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະກອບໂຍຄະກັມອັນເປັນເຄື່ອງເຮັດ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ເຫຕເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້, ທາງດຳເນີນໃຫ້ເຖິງຊຶ່ງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ເປັນຢ່າງນີ້” ດັ່ງນີ້.
໑. ຄື ພຣະໂສດາບັນ ທີ່ຕ້ອງມີກຳເນີດອີກບໍ່ເກີນ ໗ ຊາຕ ອັນເປັນ ພຣະອະຣິຍະບຸກຄົນ ຊັ້ນຕົ້ນທີ່ສຸດຂອງຈຳພວກໂສດາບັນ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ກໍຕຣັສວ່າ ທຸກຂ໌ໝົດໄປຫຼາຍກວ່າ ທີ່ຍັງເຫຼືອ.
ສູຕອື່ນອຸປະມາປຽບດ້ວຍ ເມັດແຮ່ເທົ່າເມັດຖົ່ວຂຽວ ໗ ເມັດ ກັບຂຸນເຂົາຫິມະລັຍ (໑໙/໕໖໙/໑໗໔໕-໑໗໔໖).
ອີກສູຕໜຶ່ງປຽບ ນໍ້າຕິດປາຍໃບຫຍ້າຄາກັບນ້ຳໃນສະກວ້າງ ໕໐ ໂຍດ
(໑໙/໕໗໒/໑໗໔໘).
ອີກສູຕໜຶ່ງປຽບ ນ້ຳ ໒-໓ ຢົດກັບນ້ຳ ໃນແມ່ນ້ຳ ໕ ສາຍລວມກັນ
(໑໙/໕໗໓/໑໗໔໙-໑໗໕໐).
ອີກສູຕໜຶ່ງປຽບ ເມັດໝາກກະເບົາ ໗ ເມັດກັບມະຫາປະຖະພີ
(໑໙/໕໗໔/໑໗໕໑-໑໗໕໒).
ອີກສູຕໜຶ່ງປຽບ ນ້ຳ ໒-໓ ຢົດກັບນ້ຳທັງມະຫາສະມຸດ
(໑໙/໕໗໕/໑໗໕໓-໑໗໕໔).
ອີກສູຕໜຶ່ງປຽບ ເມັດຜັກກາດ ໒-໓ ເມັດກັບຂຸນເຂົາຫິມະລັຍ
(໑໙/໕໗໖/໑໗໕໕-໑໗໕໖)]
ແລະຍັງມີສູຕອີກກຸ່ມໜຶ່ງ ຄື ສູຕທີ່ ໑-໑໐ ອະພິສະມາຍະວັຄ ອະພິສະມາຍະສັງຍຸຕ ນິທານ. ສໍ. ໑໖/໑໖໘/໓໓໑. ຕຣັສແກ່ພິກຂຸທັງຫຼາຍທີ່ເຊຕະວັນ ປະກອບດ້ວຍອຸປະມາຫຼາຍຢ່າງໃນແຕ່ລະສູຕ ແລະມີເນື້ອຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ອະທິບາຍ ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ດູຣາພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ອຸປະມານີ້ເຊັ່ນໃດ ອຸປະໄມກໍເຊັ່ນນັ້ນ... ໄປຈົນຈົບປະໂຫຍກ ວ່າ... ຜູ້ເປັນສັຕຕັກຂັຕຕຸປະຣະມະ ຄືກັນທຸກຕົວອັກສອນ ມີບ່ອນຕ່າງກັນທີ່ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ທ້າຍຈາກປະໂຫຍກນີ້ (ໃນບ່ອນສະແດງໄວ້ທັງ ໑໐ ສູຕ) ຈະຕໍ່ທ້າຍຄຳ ສັຕຕັກຂັຕຕຸປະຣະມະ ວ່າ “ພິກຂຸທັງຫຼາຍ ! ການຮູ້ພ້ອມສະເພາະຊຶ່ງທັມ ເປັນໄປເພື່ອປະໂຍຊນ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງນີ້ການໄດ້ສະເພາະຊຶ່ງທັມຈັກຂຸ ເປັນໄປເພື່ອປະໂຍຊນ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງນີ້”.

- ບາລີ ມຫາ. ສັງ. ໑໙/໕໗໒/໑໗໔໗.