ພຣະສູດ 
ຖືກໃຈ 
ປື້ມ 
Video 
ປະຕິທິນ 
ພຣະທັມ 
ຕິດຕໍ່ ລັກສະນະຂອງບຸຄຄົລທີ່ມີທະມະແລະອຸປະສະມະ
ພຣົມວິຫານ 4
ສມັຍໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄປະທັບຢູ່ທີ່ພຣະວິຫາຣເຊຕະວັນ ອາຣາມຂອງທ່ານອະນາຖະບິນດິກະເສດຖີ ເຂດພຣະນະຄອຣສາວັຕຖີ ໃນຄັ້ງນັ້ນ ທ່ານພຣະປຸນນະອອກຈາກທີ່ຫລີກເຣັ້ນໃນຕອນແລງ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຖິງທີ່ປະທັບ ຖວາຍອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງ ແລ້ວໄດ້ກຣາບທູລພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄດັ່ງນີ້ວ່າ:
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂໍພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄໂປດສັ່ງສອນຂ້ານ້ອຍດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆດ້ວຍເຖີດຂ້ານ້ອຍ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ສະດັບໃນທັມຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ຈະເປັນຜູ້ຫລີກໄປຢູ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ປະມາທ ມີຄວາມພຽນ ມີຕົນສົ່ງໄປໃນທັມຢູ່.
ປຸນນະ! ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຟັງ ຈົ່ງໃສ່ໃຈໃຫ້ດີ ເຮົາຈັກກ່າວ;
ໂດຍ ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ!
ປຸນນະ! ຣູປທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ສຽງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໂສຕະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ກິ່ນທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຄານະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣົສທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຊິວຫາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ໂຜຕຖັພພະທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍກາຍ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ທັມມາຣົມທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໃຈ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣູປທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ສຽງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໂສຕະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ກິ່ນທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຄານະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣົສທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຊິວຫາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ໂຜຕຖັພພະທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍກາຍ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ທັມມາຣົມທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໃຈ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ເມື່ອເຮົາໄດ້ກ່າວສອນເຈົ້າດ້ວຍໂອວາທອັນຫຍໍ້ໆນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄປຢູ່ໃນຊົນບົທໃດ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຊົງກ່າວສອນດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆນີ້ແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍຈະໄປອາສັຍຢູ່ທີ່ສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ.
ປຸນນະ! ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນັ້ນໂຫດຮ້າຍຫຍາບຄາຍຫລາຍ ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທດ່າວ່າ ບໍຣິພາສເຈົ້າ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດໃນໝູ່ມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທດ່າວ່າ ບໍຣິພາສຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນີ້ບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍຝາມື.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍຝາມື ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຝາມື ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍກ້ອນດິນ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍກ້ອນດິນ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍກ້ອນດິນ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍທ່ອນໄມ້.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍທ່ອນໄມ້ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍທ່ອນໄມ້ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍສັສຕຣາ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍສັສຕຣາ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍສັສຕຣາ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປົງຊີວິຕເຮົາດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປົງຊີວິຕເຈົ້າດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປົງຊີວິຕຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ມີເຫລົ່າສາວົກຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄທີ່ອຶດອັດກຽດຊັງຮ່າງກາຍແລະຊີວິຕ ພາກັນສະແຫວງຫາສັສຕຣາສັງຫານຊີບຢູ່ ເຮົາບໍ່ຕ້ອງສະແຫວງຫາສິ່ງນັ້ນເລີຍ ກໍໄດ້ສັສຕຣາສັງຫານຊີບແລ້ວ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ດີລະ ດີລະ ປຸນນະ! ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍທະມະ ແລະອຸປະສະມະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍຈັກສາມາດຢູ່ໃນສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທໄດ້ແລ.
ຄັ້ງນັ້ນແລ ທ່ານພຣະປຸນນະຍິນດີອະນຸໂມທະນາພຣະພາສິຕຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ລຸກຈາກອາສະນະ ອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວກະທຳປະທັກຂິນ ແລ້ວເກັບອາສະນະ ຖືບາຕແລະຈີວອຣເດີນທາງຈາຣິກໄປຍັງສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ ເມື່ອຈາຣິກໄປໂດຍລຳດັບກໍໄດ້ໄປເຖິງສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ.
ໃນສມັຍທີ່ທ່ານພຣະປຸນນະຢູ່ໃນສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນັ້ນ ທ່ານພຣະປຸນນະໄດ້ໃຫ້ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທສະແດງຕົນເປັນອຸປາສົກປະມານ ໕໐໐ ຄົນ ພາຍໃນພັນສານັ້ນ ສະແດງຕົນເປັນອຸປາສິກາປະມານ ໕໐໐ ຄົນ ພາຍໃນພັນສານັ້ນ ແລະຕົວທ່ານກໍໄດ້ທຳໃຫ້ແຈ້ງເຊິ່ງວິຊຊາ ໓ ພາຍໃນພັນສານັ້ນເໝືອນກັນ ຄັນສມັຍຕໍ່ມາ ທ່ານກໍໄດ້ປະຣິນິພພານ.
ຄັ້ງນັ້ນແລ ພິກຂຸຈຳນວນຫລາຍເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຖິງທີ່ປະທັບ ອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງ ຄັນນັ່ງຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ໄດ້ທູລຖາມພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄວ່າ:
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ກຸລະບຸຕຊື່ປຸນນະທີ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຊົງສັ່ງສອນດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆນັ້ນ ທຳກາລະເສຍແລ້ວ ຄະຕິຂອງເຂົາເປັນຢ່າງໃດ ສັມປະຣາຍະພົພຂອງເຂົາເປັນຢ່າງໃດ?
ພິກຂຸທັງຫລາຍ! ປຸນນະກຸລະບຸຕເປັນບັນດິຕ ໄດ້ບັນລຸທັມສົມຄວນແກ່ທັມແລ້ວ ທັງບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາລຳບາກເພາະເຫຕແຫ່ງກາຣສະແດງທັມ.
ພິກຂຸທັງຫລາຍ! ປຸນນະກຸລະບຸຕປະຣິນິພພານແລ້ວ.
ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄໄດ້ຕຣັສພຣະພາສິຕນີ້ແລ້ວ ພິກຂຸເຫລົ່ານັ້ນຕ່າງຊື່ນຊົມຍິນດີພຣະພາສິຕຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ.
ມັຊຊິມະນິກາຍ ອຸປະຣິປັນນາສກ໌ ໑໔/໓໖໑-໓໖໔/໗໕໔-໗໖໓
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂໍພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄໂປດສັ່ງສອນຂ້ານ້ອຍດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆດ້ວຍເຖີດຂ້ານ້ອຍ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ສະດັບໃນທັມຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ຈະເປັນຜູ້ຫລີກໄປຢູ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ປະມາທ ມີຄວາມພຽນ ມີຕົນສົ່ງໄປໃນທັມຢູ່.
ປຸນນະ! ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຟັງ ຈົ່ງໃສ່ໃຈໃຫ້ດີ ເຮົາຈັກກ່າວ;
ໂດຍ ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ!
ປຸນນະ! ຣູປທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ສຽງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໂສຕະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ກິ່ນທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຄານະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣົສທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຊິວຫາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ໂຜຕຖັພພະທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍກາຍ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ທັມມາຣົມທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໃຈ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ນັນທິຍ່ອມເກີດແກ່ບຸຄຄົລຜູ້ເພີດເພີນ ພ່ຳສັນລະເສີນ ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ເພາະນັນທິເກີດ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ເກີດນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣູປທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣູປນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ສຽງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໂສຕະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນສຽງນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ກິ່ນທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຄານະ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນກິ່ນນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ຣົສທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຊິວຫາ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນຣົສນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ໂຜຕຖັພພະທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍກາຍ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນໂຜຕຖັພພະນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ທັມມາຣົມທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໃຈ ອັນໜ້າປາຖນາ ໜ້າຮັກໃຄ່ ໜ້າພໍໃຈ ອັນເປັນທີ່ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ ປະກອບດ້ວຍກາມ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມກຳນັດ ຖ້າພິກຂຸບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ນັນທິຂອງຜູ້ບໍ່ເພີດເພີນ ບໍ່ພ່ຳສັນລະເສີນ ບໍ່ຫລົງມົວເມົາໃນທັມມາຣົມນັ້ນ ຍ່ອມດັບໄປ ເຮົາກ່າວວ່າ ທຸກຂ໌ດັບນະ ປຸນນະ.
ປຸນນະ! ເມື່ອເຮົາໄດ້ກ່າວສອນເຈົ້າດ້ວຍໂອວາທອັນຫຍໍ້ໆນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄປຢູ່ໃນຊົນບົທໃດ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຊົງກ່າວສອນດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆນີ້ແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍຈະໄປອາສັຍຢູ່ທີ່ສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ.
ປຸນນະ! ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນັ້ນໂຫດຮ້າຍຫຍາບຄາຍຫລາຍ ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທດ່າວ່າ ບໍຣິພາສເຈົ້າ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດໃນໝູ່ມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທດ່າວ່າ ບໍຣິພາສຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນີ້ບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍຝາມື.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍຝາມື ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຝາມື ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍກ້ອນດິນ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍກ້ອນດິນ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍກ້ອນດິນ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍທ່ອນໄມ້.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍທ່ອນໄມ້ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍທ່ອນໄມ້ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປະຫານເຮົາດ້ວຍສັສຕຣາ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານເຈົ້າດ້ວຍສັສຕຣາ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປະຫານຂ້ານ້ອຍດ້ວຍສັສຕຣາ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ຍັງດີໜໍ ທີ່ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທບໍ່ປົງຊີວິຕເຮົາດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ປຸນນະ! ກໍຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປົງຊີວິຕເຈົ້າດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ ເຈົ້າຈັກມີຄວາມຄິດຢ່າງໃດກັບມະນຸສພວກນັ້ນ?
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຖ້າພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທຈັກປົງຊີວິຕຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍສັສຕຣາອັນຄົມ ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນພວກເຂົາຢ່າງນີ້ວ່າ ມີເຫລົ່າສາວົກຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄທີ່ອຶດອັດກຽດຊັງຮ່າງກາຍແລະຊີວິຕ ພາກັນສະແຫວງຫາສັສຕຣາສັງຫານຊີບຢູ່ ເຮົາບໍ່ຕ້ອງສະແຫວງຫາສິ່ງນັ້ນເລີຍ ກໍໄດ້ສັສຕຣາສັງຫານຊີບແລ້ວ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ຂ້ານ້ອຍຈັກມີຄວາມຄິດໃນມະນຸສພວກນັ້ນຢ່າງນີ້ແລ.
ດີລະ ດີລະ ປຸນນະ! ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍທະມະ ແລະອຸປະສະມະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍຈັກສາມາດຢູ່ໃນສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທໄດ້ແລ.
ຄັ້ງນັ້ນແລ ທ່ານພຣະປຸນນະຍິນດີອະນຸໂມທະນາພຣະພາສິຕຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ລຸກຈາກອາສະນະ ອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວກະທຳປະທັກຂິນ ແລ້ວເກັບອາສະນະ ຖືບາຕແລະຈີວອຣເດີນທາງຈາຣິກໄປຍັງສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ ເມື່ອຈາຣິກໄປໂດຍລຳດັບກໍໄດ້ໄປເຖິງສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທ.
ໃນສມັຍທີ່ທ່ານພຣະປຸນນະຢູ່ໃນສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທນັ້ນ ທ່ານພຣະປຸນນະໄດ້ໃຫ້ພວກມະນຸສຊາວສຸນາປະຣັນຕະຊົນບົທສະແດງຕົນເປັນອຸປາສົກປະມານ ໕໐໐ ຄົນ ພາຍໃນພັນສານັ້ນ ສະແດງຕົນເປັນອຸປາສິກາປະມານ ໕໐໐ ຄົນ ພາຍໃນພັນສານັ້ນ ແລະຕົວທ່ານກໍໄດ້ທຳໃຫ້ແຈ້ງເຊິ່ງວິຊຊາ ໓ ພາຍໃນພັນສານັ້ນເໝືອນກັນ ຄັນສມັຍຕໍ່ມາ ທ່ານກໍໄດ້ປະຣິນິພພານ.
ຄັ້ງນັ້ນແລ ພິກຂຸຈຳນວນຫລາຍເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄເຖິງທີ່ປະທັບ ອະພິວາທພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ້ວ ນັ່ງໃນທີ່ຄວນສ່ວນຂ້າງໜຶ່ງ ຄັນນັ່ງຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ໄດ້ທູລຖາມພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄວ່າ:
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ! ກຸລະບຸຕຊື່ປຸນນະທີ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄຊົງສັ່ງສອນດ້ວຍໂອວາທຫຍໍ້ໆນັ້ນ ທຳກາລະເສຍແລ້ວ ຄະຕິຂອງເຂົາເປັນຢ່າງໃດ ສັມປະຣາຍະພົພຂອງເຂົາເປັນຢ່າງໃດ?
ພິກຂຸທັງຫລາຍ! ປຸນນະກຸລະບຸຕເປັນບັນດິຕ ໄດ້ບັນລຸທັມສົມຄວນແກ່ທັມແລ້ວ ທັງບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາລຳບາກເພາະເຫຕແຫ່ງກາຣສະແດງທັມ.
ພິກຂຸທັງຫລາຍ! ປຸນນະກຸລະບຸຕປະຣິນິພພານແລ້ວ.
ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄໄດ້ຕຣັສພຣະພາສິຕນີ້ແລ້ວ ພິກຂຸເຫລົ່ານັ້ນຕ່າງຊື່ນຊົມຍິນດີພຣະພາສິຕຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄແລ.
ມັຊຊິມະນິກາຍ ອຸປະຣິປັນນາສກ໌ ໑໔/໓໖໑-໓໖໔/໗໕໔-໗໖໓