ເລື່ອງຄວນຮູ້ກ່ອນກ່ຽວກັບຈະຕຸຣາຣິຢະສັຈຈະ

(ເລື່ອງຂອງໂລກຍ່ອມພິສະດານບໍ່ສິ້ນສຸດເຖິງປານນີ້). ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນ ໃນກໍລະນີນີ້ ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍຈົ່ງຢ່າຄິດເລື່ອງໂລກ ໂດຍນັຍວ່າ “ໂລກທ່ຽງຫຼື ? ໂລກບໍ່ທ່ຽງຫຼື ? ໂລກມີທີ່ສຸດຫຼື ? ໂລກບໍ່ມີທີ່ສຸດຫຼື ? ຊີບກໍດວງນັ້ນຮ່າງກາຍກໍຮ່າງນັ້ນຫຼື ? ຊີບກໍດວງອື່ນ ຮ່າງກາຍກໍຮ່າງອື່ນຫຼື ? ຕະຖາຄົຕຕາຍແລ້ວ ຍ່ອມເປັນດັ່ງທີ່ເປັນມາແລ້ວນັ້ນອີກຫຼື ? ຕະຖາຄົຕຕາຍໄປແລ້ວ ບໍ່ເປັນດັ່ງທີ່ເປັນມາແລ້ວນັ້ນອີກຫຼື ? ຕະຖາຄົຕຕາຍໄປແລ້ວ ເປັນດັ່ງທີ່ເປັນມາແລ້ວອີກກໍມີ ບໍ່ເປັນກໍມີຫຼື ? ຕະຖາຄົຕຕາຍໄປແລ້ວ ເປັນດັ່ງທີ່ເປັນມາແລ້ວອີກກໍບໍ່ແມ່ນ ບໍ່ເປັນກໍບໍ່ແມ່ນຫຼື ?” ເພາະເຫຕໃດຈຶ່ງບໍ່ຄວນຄິດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະຄວາມຄິດນັ້ນ ບໍ່ປະກອບດ້ວຍປະໂຍຊນ໌ ບໍ່ເປັນເງື່ອນຕົ້ນແຫ່ງພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ບໍ່ເປັນໄປພ້ອມເພື່ອຄວາມໜ່າຍທຸກຂ໌ ຄວາມຄາຍກໍາໜັດ ຄວາມດັບ ຄວາມລະງັບ ຄວາມຮູ້ຍິ່ງ ຄວາມຮູ້ພ້ອມ ແລະນິພພານເລີຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເມື່ອພວກເຈົ້າຈະຄິດ ຈົ່ງຄິດວ່າ “ເຊັ່ນນີ້ໆເປັນທຸກຂ໌, ເຊັ່ນນີ້ໆເປັນເຫຕໃຫ້ເກີດແຫ່ງທຸກຂ໌, ເຊັ່ນນີ້ໆເປັນຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລະເຊັ່ນນີ້ໆເປັນທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌” ດັ່ງນີ້. ເພາະເຫຕໃດຈຶ່ງຄວນຄິດໜໍ ? ເພາະ ຄວາມຄິດນີ້ ຍ່ອມປະກອບດ້ວຍປະໂຍຊນ໌ ເປັນເບື້ອງຕົ້ນຂອງ ພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ເປັນໄປພ້ອມເພື່ອຄວາມໜ່າຍທຸກຂ໌ ຄວາມຄາຍກໍາໜັດ ຄວາມດັບ ຄວາມລະງັບ ຄວາມຮູ້ຍິ່ງ ຄວາມຮູ້ພ້ອມ ແລະນິພພານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນ ໃນກໍລະນີນີ້ ພວກເຈົ້າຕ້ອງຕັ້ງຄວາມພຽນ ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ຕາມເປັນຈິງ ວ່າ “ນີ້ເປັນທຸກຂ໌, ນີ້ເປັນເຫຕໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທຸກຂ໌, ນີ້ເປັນຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌, ນີ້ເປັນທາງດໍາເນີນໃຫ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌” ດັ່ງນີ້ເຖີ້ນ.

- ມຫາວາຣ. ສັງ. ໑໙/໕໕໘-໕໕໙/໑໗໒໕-໑໗໒໗.