ທີ່ຕິດຂ້ອງຂອງສັດ

ພິກຂຸ ທ. ! ສັງສາຣະວັຕນີ້ ເປັນສິ່ງທີ່ມີເບື້ອງຕົ້ນ ແລະເບື້ອງປາຍ ອັນບຸຄຄົລຮູ້ບໍ່ໄດ້ (ເພາະເປັນວົງກົມ), ເບື້ອງຕົ້ນ ເບື້ອງປາຍ ບໍ່ປາກົດແກ່ສັຕທັງຫຼາຍ ຊຶ່ງມີອະວິຊຊາເປັນເຄື່ອງກັ້ນ ມີຕັນຫາເປັນເຄື່ອງຜູກພັນ ກໍາລັງແລ່ນໄປຢູ່ ທ່ອງທ່ຽວໄປຢູ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອນໝາ ຖືກມັດດ້ວຍເຄື່ອງມັດໝາ ຊຶ່ງເຂົາມັດຕິດໄວ້ທີ່ຫຼັກ ຫຼືເສົາອັນໝັ້ນຄົງ : ຖ້າມັນຈະຍ່າງ ກໍຍ່າງບຽດຫຼັກ ຫຼືເສົານັ້ນເອງ, ຖ້າມັນຈະຢືນກໍຢືນບຽດຫຼັກ ຫຼືເສົານັ້ນເອງ, ຖ້າມັນຈະນັ່ງ ກໍນັ່ງບຽດຫຼັກ ຫຼືເສົານັ້ນເອງ, ຖ້າມັນຈະນອນ ກໍນອນບຽດຫຼັກຫຼືເສົານັ້ນເອງ, ອຸປະມານີ້ເຊັ່ນໃດ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ອຸປະໄມກໍເຊັ່ນນັ້ນ ຄືປຸຖຸຊົນ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຍິນໄດ້ຟັງ ຍ່ອມຕາມເຫັນພ້ອມ (ຄືເຫັນດິ່ງຢູ່ເປັນປະຈໍາ) ຊຶ່ງ ຮູບ ວ່າ “ນັ້ນຂອງເຮົາ ນັ້ນເປັນເຮົາ ນັ້ນເປັນໂຕຕົນຂອງເຮົາ” ດັ່ງນີ້; ຍ່ອມຕາມເຫັນພ້ອມຊຶ່ງ ເວທະນາ ວ່າ “ນັ້ນຂອງເຮົາ (ເອຕັງ ມະມະ) ນັ້ນເປັນເຮົາ (ເອໂສຫະມັສສະມິ) ນັ້ນເປັນໂຕຕົນຂອງເຮົາ (ເອໂສ ເມ ອັຕຕາ)” ດັ່ງນີ້; ຍ່ອມຕາມເຫັນພ້ອມຊຶ່ງ ສັນຍາ ວ່າ “ນັ້ນຂອງເຮົາ ນັ້ນເປັນເຮົາ ນັ້ນເປັນໂຕຕົນຂອງເຮົາ” ດັ່ງນີ້; ຍ່ອມຕາມເຫັນພ້ອມຊຶ່ງ ສັງຂາຣທັງຫຼາຍ ວ່າ “ນັ້ນຂອງເຮົາ ນັ້ນເປັນເຮົາ ນັ້ນເປັນໂຕຕົນຂອງເຮົາ” ດັ່ງນີ້; ແລະຍ່ອມຕາມເຫັນພ້ອມຊຶ່ງ ວິນຍານ ວ່າ “ນັ້ນຂອງເຮົາ ນັ້ນເປັນເຮົາ ນັ້ນເປັນໂຕຕົນຂອງເຮົາ” ດັ່ງນີ້. ຖ້າປຸຖຸຊົນນັ້ນ ຍ່າງຢູ່ກໍຍ່າງຢູ່ໃກ້ໆ ປັນຈຸປາທານຂັນທ໌ນີ້ເອງ, ຖ້າປຸຖຸຊົນນັ້ນຢືນຢູ່ ກໍຢືນຢູ່ໃກ້ໆ ປັນຈຸປາທານຂັນທ໌ນີ້ເອງ, ຖ້າປຸຖຸຊົນນັ້ນນັ່ງຢູ່ ກໍນັ່ງຢູ່ໃກ້ໆ ປັນຈຸປາທານຂັນທ໌ນີ້ເອງ, ຖ້າປຸຖຸຊົນນັ້ນນອນຢູ່ ກໍນອນຢູ່ໃກ້ໆ ປັນຈຸປາທານຂັນທ໌ນີ້ເອງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ບຸຄຄົລຄວນພິຈາຣະນາ ເບິ່ງຈິຕຂອງຕົນຢູ່ສະເໝີວ່າ “ຈິຕນີ້ເສົ້າໝອງແລ້ວ ດ້ວຍຣາຄະ ໂທສະ ແລະໂມຫະ ຕະຫຼອດກາລດົນນານ” ດັ່ງນີ້ເຖີ້ນ.

- ຂັນທະ. ສັງ. ໑໗/໑໘໓/໒໕໘.