ພຸດທະປະວັຕ ຈາກພຣະໂອຖະ

: ທົງຕັດຮອນອໍານາດມາຣເໝືອນເດັກນ້ອຍຫັກກ້າມປູ

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເຣີນ ! ປຽບເໝືອນສະໂບກຂະຣະນີ ມີຢູ່ໃນບ່ອນບໍ່ໄກຈາກບ້ານຫຼືເມືອງ ; ມີປູຢູ່ໃນສະນັ້ນ. ມີເດັກນ້ອຍຍິງຊາຍຈໍານວນຫຼາຍອອກມາຈາກໝູ່ບ້ານແລ້ວ ໄປສູ່ສະໂບກຂະຣະນີ ; ເຖິງແລ້ວດຶງລາກປູນັ້ນຂຶ້ນມາຈາກນໍ້າ ວາງລົງເທິງບົກແລ້ວ. ປູຍົກກ້າມໃດໆ ຂຶ້ນມາ ເດັກນ້ອຍຍິງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍຫັກກ້າມນັ້ນໆ ໃຫ້ຂາດ ໃຫ້ຫັກ ໃຫ້ຂຸ ດ້ວຍທ່ອນໄມ້ຫຼືກ້ອນຫີນແຮ່.

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຈະເຣີນ ! ປູນັ້ນມີກ້າມອັນຂາດແລ້ວ ຫັກແລ້ວ ຂຸແລ້ວດັ່ງນີ້ ບໍ່ອາດຈະລົງໄປສູ່ສະໂບກຂະຣະນີນັ້ນເໝືອນດັ່ງເດີມໄດ້ອີກ, ເຊັ່ນໃດ ; ທິຕຖິທີ່ເປັນສ້ຽນໜາມປົກຄຸມຢູ່ ດິ້ນໄປດິ້ນມາ ບໍ່ຢູ່ໃນຮ່ອງຮອຍໃດໆຂອງຂ້ານ້ອຍ ທັງໝົດທັງສິ້ນ ອັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄທົງເຮັດໃຫ້ຂາດແລ້ວ ຫັກແລ້ວ ຂຸແລ້ວ ເຊັ່ນນັ້ນເໝືອນກັນ. ຂ້າແຕ່ຣະອົງຜູ້ຈະເຣີນ ! ບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍ ບໍ່ສາມາດທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະຜູ້ມີ ພຣະພາຄເພື່ອຫາຊ່ອງທໍາລາຍລ້າງອີກຕໍ່ໄປ.

໑. ບາລີ ສຄາ. ສັງ. ໑໕/໑໘໐/໕໐໓. ຄໍາຂອງມາຣເມື່ອຄັ້ງປະທັບຢູ່ທີ່ຕົ້ນອະຊະປາລະນິໂຄດ

ຮິມຝັ່ງແມ່ນໍ້າເນຣັນຊະຣາ ; ເປັນຕົ້ນ.

ຕາມສຽງຂອງຄົນພວກນອກ ທີ່ກ່າວເຖິງພຣະອົງຄ໌ ໕໔໙

: ທົງເປັນກ້ອນຫີນໃຫ້ກາໂງ່ສໍາຄັນວ່າກ້ອນມັນຂຸ້ນ

ລໍາດັບນັ້ນ ມາຣຜູ້ມີບາບ ໄດ້ກ່າວກະຖາເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມເບື່ອໜ່າຍເຫຼົ່ານີ້ ໃນສໍານັກຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄ ວ່າ :-

“ຝູງກາພາກັນໄປຕອມຢູ່ຮອບໆ ກ້ອນຫີນ ຊຶ່ງມີສີເໝືອນກ້ອນມັນຂຸ້ນ

ໂດຍຫວັງວ່າ ເຮົາຈະໄດ້ຂອງອ່ອນກິນໃນບ່ອນນັ້ນແດ່ ຈະມີຣົສອັນແຊບນົວແດ່. ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມແຊບນົວ, ຝູງກາກໍພາກັນບິນໄປຈາກບ່ອນນັ້ນ.

ຂ້າແຕ່ພຣະໂຄດົມຜູ້ຈະເຣີນ ! ຂ້ານ້ອຍກໍສັງເວຊຕົນເອງເໝືອນກາທີ່

ຫຼົງກ້ອນຫີນ ສະນັ້ນ.”

ເທື່ອນັ້ນ ມາຣຜູ້ມີບາບ ຄັນກ່າວກະຖາເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມເບື່ອໜ່າຍເຫຼົ່ານີ້ ໃນສໍານັກຂອງພຣະຜູ້ມີ ພຣະພາຄແລ້ວ ໄດ້ຫຼີກໄປຈາກບ່ອນນັ້ນ ແລ້ວໄປນັ່ງຄູ້ບັນລັງຢູ່ກາງເດີ່ນ ໃນບ່ອນບໍ່ໄກຈາກພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄ ມິດງຽບສຽງ ມີອາການເກີ້ເຂີນ ຄໍຕົກ ກົ້ມໜ້າ ຫງອຍເຫງົາ ໝົດປະຕິພານ ເອົາໄມ້ຂີດພື້ນດິນຫຼິ້ນຢູ່.

: ບໍ່ມີໃຜນໍາພຣະອົງຄ໌ໄປໄດ້ດ້ວຍຣາຄະ

(ລໍາດັບນັ້ນ ທິດາມາຣ ຊື່ ຕັນຫາ ອໍຣະດີ ຣາຄະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາມາຣຜູ້ມີບາບ ແລ້ວກ່າວກະຖານີ້ກັບມາຣນັ້ນວ່າ :-

“ ຂ້າແຕ່ພໍ່ ! ທ່ານເສຍໃຈຢູ່ດ້ວຍເລື່ອງອັນໃດ ທ່ານຕ້ອງເສົ້າໂສກເພາະບຸຣຸສໃດ

ພວກເຮົາຈະຜູກມັດບຸຣຸສນັ້ນດ້ວຍບ້ວງແຫ່ງຣາຄະ ແລ້ວນໍາເອົາມາໃຫ້ພໍ່

ເໝືອນນໍາເອົາຊ້າງມາຈາກປ່າ ບຸຣຸສນັ້ນຈະຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພໍ່” ດັ່ງນີ້.)

໕໕໐ ພຸດທະປະວັດຈາກພຣະໂອຖະ - ພາກ ໔

(ມາຣໄດ້ຕອບດັ່ງນີ້ວ່າ :-)

“ລູກເອີຍ ! ຜູ້ນັ້ນເປັນພຣະອະຣະຫັນຕ໌ ໄປດີແລ້ວຈາກໂລກ ບໍ່ອາດ

ຈະນໍາເອົາມາໄດ້ດ້ວຍບ້ວງແຫ່ງຣາຄະດອກ. ທ່ານຂ້າມຜ່ານບ້ວງມາຣເສຍແລ້ວ

ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ຈຶ່ງໂສກເສົ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.”

: ສັຕຕູປະສົບຜົລເໝືອນເອົາຫົວທັ່ງຊົນພູເຂົາ

(...ລໍາດັບນັ້ນ ທິດາມາຣ ຊື່ ຕັນຫາ ອໍຣະດີ ຣາຄະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາມາຣຜູ້ມີບາບ. ມາຣໄດ້ເຫັນທິດາຍ່າງມາແຕ່ໄກ ໄດ້ກ່າວກະຖາດັ່ງນີ້ວ່າ :-)

“ລູກເອີຍ ! ມັນຈະມີຜົລເທົ່າກັບ ເອົາກ້ານສາຍບົວໄປຟາດໜ່ວຍພູ ;

ຢິກໜ່ວຍພູດ້ວຍເລັບ ; ຄ້ຽວເຫຼັກດ້ວຍແຂ້ວ ; ແບກຫີນໃຫຍ່ແລ້ວ

ຫາທີ່ຢືນເທິງນໍ້າວົນ ; ຫຼືເອົາເອິກຕໍາຕໍ ; ເຊັ່ນໃດ ; ຄົນທີ່ຈະເອົາ

ຊະນະພຣະໂຄດົມ ກໍຈະປະສົບຜົລເຊັ່ນນັ້ນ.”

ຈົບຜະນວກພາກ ໔

ຈົບພາກ ໔

_________________

໕໕໑

ພາກ ໕

ການປະຣິນິບພານ.

໕໕໒

ພາກ ໕