ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

ลําดับนั้น เจ้าปายาสิเริ่มให้ทานแก่สมณพราหมณ์ คนกําพร้า คนเดินทาง วณิพก และยาจกทั้งหลาย แต่ในทาน นั้นเธอได้ให้อาหารเห็นปานนี้ คือ ปลายข้าวซึ่งมีน้าผักดอง เป็นกับข้าว และได้ให้ผ้าเนื้อหยาบมีชายขอดเป็นปม ๆ ชายหนุ่มชื่ออุตตระ เป็นเจ้าหน้าที่ในทานนั้น เขาให้ทาน แล้วอุทิศอย่างนี้ว่า "ด้วยทานนี้ ขอให้ข้าร่วมกับเจ้าปายาสิในโลกนี้เท่านั้น อย่าได้ร่วมกันในโลกหน้าเลย" เจ้าปายาสิได้ทรงสดับข่าวนั้นแล้ว รับสั่งให้เรียกอุตตร- มาณพมา แล้วตรัสว่า “พ่ออุตตระ ได้ยินว่าเธอให้ทานแล้วอุทิศอย่างนี้ทุกครั้ง ว่า ด้วยทานนี้ ขอให้ข้าร่วมกับเจ้าปายาสิในโลกนี้เท่านั้น อย่าได้ร่วมกันในโลกหน้าเลย ดังนี้หรือ” อุตตรมาณพทูลตอบว่า “อย่างนั้นพระองค์” “พ่ออุตตระ ก็เพราะเหตุไรเธอให้ทานแล้วจึงอุทิศอย่าง นั้นเล่าพวกเราต้องการบุญ หวังผลแห่งทานแท้ๆ ไม่ใช่หรือ” “ทานของพระองค์ให้อาหารเห็นปานนี้ คือ ปลายข้าว ซึ่งมีน้าผักดองเป็นกับข้าว พระองค์ไม่ทรงปรารถนาจะถูก ต้องแม้ด้วยพระบาท ไหนเลยจะทรงบริโภค