ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

“ด้วยข้อความอุปมาข้อก่อน ๆ ของท่านกัสสปะ ข้าก็มี ความพอใจยินดีมากแล้ว แต่ว่าข้าอยากจะฟังปฏิภาณในการ แก้ปัญหาที่วิจิตรเหล่านี้ จึงพยายามโต้แย้งคัดค้านท่าน กัสสปะอย่างนั้น ข้าแต่ท่านกัสสปะผู้เจริญ ภาษิตของท่านแจ่มแจ้งนัก เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่า เปิดของที่ปิด บอกทาง แก่ผู้หลงทาง หรือส่องประทีปในที่มืดด้วยคิดว่า ผู้มีจักษุ จักเห็นรูป ดังนี้ ฉันใด ท่านกัสสปะประกาศธรรมโดยอเนก ปริยาย ฉันนั้นเหมือนกัน ข้าแต่ท่านกัสสปะผู้เจริญ ข้านี้ขอถึงพระผู้มีพระภาค พระธรรม และพระสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอท่านกัสสปะจงจําข้าว่าเป็นอุบาสก ผู้ถึงสรณะตลอด ชีวิตตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าแต่ท่านกัสสปะผู้เจริญ ข้าปรารถนาจะบูชามหายัญ ขอท่านจงชี้แจงวิธีบูชายัญอันจะเป็นประโยชน์และความสุข แก่ข้าตลอดกาลนาน” “ดูก่อนพระองค์ ยัญที่ต้องฆ่าโค แพะ แกะ ไก่ สุกร หรือเหล่าสัตว์ต่าง ๆ ต้องได้รับความพินาศ และผู้รับทาน เป็นผู้มีความเห็นผิด ดําริผิด เจรจาผิด การงานผิด เลี้ยงชีพ ผิด พยายามผิด ระลึกผิด ตั้งมั่นผิดเช่นนี้ ย่อมไม่มีผลใหญ่ ไม่มีอานิสงส์ใหญ่ ไม่มีความรุ่งเรืองใหญ่ ไม่แพร่หลายใหญ่