ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

“พระองค์ก็อย่างนั้นเหมือนกัน น่าจะปรากฏเหมือน นักเลงสกา ขอพระองค์จงสละคืนทิฏฐิอันลามกนั้นเสียเถิด ทิฏฐิอันลามกนั้นอย่าได้มีแก่พระองค์เพื่อมิใช่ประโยชน์ เพื่อความทุกข์สิ้นกาลนานเลย” “ท่านกัสสปะกล่าวอย่างนั้นก็จริง ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังสละ คืนทิฏฐิอันนี้เสียไม่ได้ พระราชาปเสนทิโกศลก็ดี พระราชา ทั้งหลายก็ดี ทรงรู้จักข้าว่าพญาปายาสิมีวาทะอย่างนี้ มีทิฏฐิ อย่างนี้ว่า โลกหน้าไม่มี เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นไม่มี ผลวิบาก ของกรรมที่สัตว์ทําดีทําชั่วไม่มี ถ้าข้าจะสละคืนทิฏฐินี้ ก็จะมีผู้ว่าข้าได้ว่าพญาปายาสิช่าง โง่เขลาเหลือเกิน ไม่เฉียบแหลม มีปรกติถือความเห็นที่ผิด ข้าจะยึดทิฏฐินั้นไว้เพราะความโกรธบ้าง เพราะความ ลบหลู่บ้าง เพราะความตีเสมอบ้าง”