ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

"อุจจาระแห้งจํานวนมากที่เขาทิ้งไว้นี้เป็นอาหารของหมู เรา ถ้ายังไงเราควรขนอุจจาระแห้งไปจากที่นี้" เขาปูผ้าห่มลง แล้วโกยเอาอุจจาระแห้งเป็นอันมากผูกให้ เป็นห่อทูนศีรษะเดินไป ในระหว่างทาง เขาถูกฝนใหญ่ เขาเปรอะเปื้อนไปด้วยอุจจาระตลอดถึงปลายเล็บ เดินทูน ห่ออุจจาระซึ่งล้นไหลไปแล้ว พวกคนเห็นเขาแล้วได้พูดอย่างนี้ว่า "ท่านเป็นบ้าหรือเปล่า หรือท่านเสียจริต ไฉนท่านจึง เปรอะเปื้อนไปด้วยอุจจาระตลอดถึงปลายเล็บ จะนําเอาห่อ อุจจาระซึ่งล้นไหลอยู่ไปทําไม" ชายนั้นตอบว่า "พวกท่านนั่นแหละเป็นบ้า พวกท่านเสียจริต ความจริง สิ่งนี้เป็นอาหารของหมูเรา" เมื่อท่านพระกุมารกัสสปะเล่าจบ ได้กล่าวต่อไปว่า "พระองค์ก็ฉันนั้นเหมือนกัน น่าจะปรากฏเหมือนชายผู้ ทูนห่ออุจจาระ ขอพระองค์จงสละคืนทิฏฐิอันลามกนั้นเสียเถิด ทิฏฐิอันลามกนั้นอย่าได้มีแก่พระองค์เพื่อมิใช่ประโยชน์ เพื่อความทุกข์สิ้นกาลนานเลย”