ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

"หนทางกันดารข้างหน้า ฝนตกมากหรือ" "อย่างนั้นท่าน หนทางกันดารข้างหน้าฝนตกมาก มีน้า บริบูรณ์ หญ้า ฟืน และน้ามีมาก พวกท่านจงทิ้งหญ้า ฟืน น้าของเก่าเสียเถิด เมื่อเกวียนเบาจากของหนักจะไปได้เร็ว วัวเทียมเกวียนก็ไม่ลําบาก" ลําดับนั้น นายกองเกวียนเรียกพวกเกวียนมาบอกว่า "ชายผู้นี้พูดว่าหนทางข้างหน้าฝนตกมาก มีน้าบริบูรณ์ หญ้า ฟืน และน้ามีมาก ให้พวกเราทิ้งหญ้า ฟืน และน้าเสีย แล้วขับเกวียนไปด้วยเกวียนเบา" พวกเกวียนรับคําของนายกองเกวียนแล้ว ทิ้งหญ้า ฟืน น้า มีเกวียนเบาจากของหนัก ขับหมู่เกวียนไป พวกเกวียนเหล่านั้นไม่เห็น หญ้า ฟืน หรือน้าในที่พักหมู่ เกวียนที่ตําบลแรก แม้ในที่พักหมู่เกวียนตําบลที่สอง ที่สาม ที่สี่ ที่ห้า ที่หก ที่เจ็ดก็ไม่ได้เห็น หญ้า ฟืน น้า ได้ถึงความ วอดวายด้วยกันหมด มนุษย์และสัตว์ที่อยู่ในหมู่เกวียนนั้น ยักษ์กินเสียทั้งหมด เหลือแต่กระดูกเท่านั้น เมื่อนายกองเกวียนพวกที่สองรู้สึกว่าบัดนี้หมู่เกวียน แรกนั้นออกไปนานแล้ว จึงบรรทุกหญ้า ฟืน และน้าไปเป็น อันมาก แล้วขับหมู่เกวียนไป