ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

"ทารกนี้ช่างโง่เหลือเกิน ไม่เฉียบแหลม จะหาไฟโดยไม่ ถูกทางได้อย่างไรกัน" เมื่อทารกนั้นกําลังมองดูอยู่ ชฎิลนั้นหยิบไม้สีไฟมาสีให้ เกิดไฟ แล้วได้บอกทารกนั้นว่า “เขาติดไฟกันอย่างนี้ ไม่เหมือนอย่างเจ้า ซึ่งยังเขลา ไม่เฉียบแหลม แสวงหาไฟโดยไม่ถูกทาง” เมื่อท่านพระกุมารกัสสปะเล่าจบ ได้กล่าวต่อไปว่า “ดูก่อนพระองค์ พระองค์ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ยังทรงเขลา ไม่เฉียบแหลม ทรงแสวงหาปรโลกโดยไม่ถูกทาง ขอพระองค์จงทรงสละคืนทิฏฐิอันลามกนั้นเถิด ทิฏฐินั้นอย่าได้มีแก่พระองค์เพื่อมิใช่ประโยชน์ เพื่อความ ทุกข์สิ้นกาลนานเลย” “ท่านกัสสปะกล่าวอย่างนั้นก็จริง ถึงอย่างนั้น ข้ายังสละ คืนทิฏฐิอันลามกนี้ไม่ได้ พระราชาปเสนทิโกศลก็ดี พระ ราชาทั้งหลายก็ดี ทรงรู้จักข้าว่าพญาปายาสิมีวาทะอย่างนี้ มีทิฏฐิอย่างนี้ว่า โลกหน้าไม่มี เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นไม่มี ผลวิบากของกรรมที่สัตว์ทําดีทําชั่วไม่มี ถ้าข้าจะสละคืนทิฏฐินี้ก็จะมีผู้ว่าข้าได้ว่าพญาปายาสิช่าง โง่เขลาเหลือเกิน ไม่เฉียบแหลม มีปรกติถือความเห็นที่ผิด