ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

"ท่านทั้งหลาย นั่นคือสังข์" พวกเขาจับสังข์นั้นหงายขึ้น แล้วบอกว่า "พูดซิพ่อสังข์ พูดซิพ่อสังข์" สังข์นั้นไม่ได้ออกเสียง พวกเขาจับสังข์นั้นให้คว่าลง จับให้ตะแคงข้างหนึ่ง จับให้ ตะแคงอีกข้างหนึ่ง ชูให้สูง วางให้ต่า เคาะด้วยฝ่ามือ ด้วย ก้อนดิน ด้วยท่อนไม้ ด้วยศาตรา ลากมาข้างนี้ ลากไปข้าง โน้น ลากไป ๆ มา ๆ แล้วบอกว่า "พูดซิพ่อสังข์ พูดซิพ่อสังข์" สังข์นั้นไม่ได้ออกเสียง ลําดับนั้น คนเป่าสังข์ได้มีความคิดว่า พวกคนในหมู่บ้าน เหล่านี้ ช่างโง่เหลือเกิน แสวงหาเสียงสังข์โดยไม่ถูกทางได้ อย่างไรกัน" เมื่อคนพวกนั้นกําลังมองดูอยู่ เขาจึงหยิบสังข์ขึ้นมาเป่า ๓ ครั้ง แล้วถือเอาสังข์นั้นไป คนพวกนั้นได้พูดกันว่า "ท่านทั้งหลาย นัยว่าเมื่อใดสังข์นี้ประกอบด้วยคน ความ พยายาม และลม เมื่อนั้นสังข์นี้จึงจะออกเสียง แต่ว่าเมื่อใด สังข์นี้ไม่ประกอบด้วยคน ความพยายาม และลม เมื่อนั้น สังข์นี้ไม่ออกเสียง"