ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

บุรุษพวกนั้นรับคําข้าแล้ว เอาตาชั่งชั่งชายนั้น แล้วเอา เชือกรัดให้ขาดใจตาย แล้วเอาตาชั่งชั่งอีกครั้งหนึ่ง เมื่อชายนั้นยังมีชีวิตอยู่ มีกายเบากว่า อ่อนกว่า และควร แก่การงานกว่า แต่เมื่อเขาตายแล้ว มีกายหนักกว่า กระด้างกว่า และไม่ ควรแก่การงานกว่า นี้เป็นเหตุให้ข้ายังคงมีความเห็นอยู่อย่างนี้ว่า โลกหน้า ไม่มี เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นไม่มี ผลวิบากของกรรมที่สัตว์ ทําดีทําชั่วไม่มี” “ถ้าเช่นนั้น อาตมาจะยกอุปมาถวายพระองค์ บุคคลบาง พวกย่อมทราบเนื้อความของคําพูดด้วยอุปมา เปรียบเหมือนบุรุษเอาตาชั่งชั่งก้อนเหล็กที่เผาไว้วันยัน ค่า มีไฟติดทั่ว ต่อมา เอาตาชั่งชั่งเหล็กนั้นซึ่งเย็นสนิทแล้ว เมื่อใดที่ก้อนเหล็กนั้นจะเบากว่า อ่อนกว่า หรือควรแก่การ งานกว่า เมื่อไฟติดทั่วลุกโพลงอยู่ หรือว่าเมื่อก้อนเหล็กเย็น สนิทแล้ว" "เมื่อก้อนเหล็กนั้นประกอบด้วยไฟ ประกอบด้วยลม ไฟติดทั่วลุกโพลงแล้ว เมื่อนั้นจึงจะเบากว่า อ่อนกว่า และ ควรแก่การงานกว่า แต่เมื่อใดก้อนเหล็กนั้นไม่ประกอบด้วย