ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

เพราะท่านเหล่านั้นไม่ทราบว่าเมื่อตายไปจากโลกนี้แล้ว คุณงามความดีจักมี ฉะนั้น จึงยังประสงค์จะมีชีวิตอยู่ ด้วยปริยายนี้ เป็นเหตุให้ข้ายังคงมีความเห็นอยู่อย่างนี้ ว่า โลกหน้าไม่มี เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นไม่มี ผลวิบากของ กรรมที่สัตว์ทําดีทําชั่วไม่มี” “ถ้าเช่นนั้น อาตมาจะยกอุปมาถวายพระองค์ บุคคลบาง พวกย่อมทราบเนื้อความของคําพูดด้วยอุปมา” ท่านพระกุมารกัสสปะจึงเล่าว่า เรื่องเคยมีมาแล้ว พราหมณ์คนหนึ่งมีภรรยาสองคน ภรรยาคนหนึ่งมีลูกชายอายุได้ ๑๐ ปี ภรรยาอีกคนหนึ่งตั้ง ครรภ์จวนจะคลอด เมื่อพราหมณ์นั้นตายลง เด็กหนุ่มนั้นจึง ได้พูดกับแม่เลี้ยงว่า “แม่ ทรัพย์ ข้าวเปลือก เงินหรือทองทั้งหมดนั้นเป็นของ ฉัน แม่ไม่มีส่วนอะไรในทรัพย์สมบัตินี้ ขอแม่จงมอบมรดกซึ่ง เป็นของพ่อแก่ฉันเถิด” นางพราหมณีกล่าวตอบเด็กหนุ่มนั้นว่า