ຊີວິດ ເເລະ ວິນຍານ

“ท่านทั้งหลาย มีคนพวกหนึ่งพูดอย่างนี้ มีทิฐิอย่างนี้ว่า บุคคลที่งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม งดเว้นจากการพูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคําหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ไม่มากไปด้วยความเพ่งเล็ง ไม่คิดปองร้ายผู้อื่น มีความเห็น ชอบ เมื่อตาย จะเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ถ้าคําของคนพวกนั้น เป็นจริง เมื่อพวกท่านตายก็จะเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ถ้าพวกท่านตายแล้วเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ พึงมาบอกข้า ด้วยวิธีอะไรก็ได้ว่า โลกหน้ามีอยู่ เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นมีอยู่ ผลวิบากของกรรมที่สัตว์ทําดีทําชั่วมีอยู่ พวกท่านเป็นที่เชื่อถือเป็นที่ไว้ใจของข้าได้ สิ่งที่พวกท่าน เห็น จะเหมือนกับว่าข้าเห็นเอง” คนเหล่านั้นรับคําแล้ว ไม่ได้มาบอก ไม่ได้ส่งคนมาบอก ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงยังคงมีความเห็นอยู่ว่า โลกหน้าไม่มี เหล่าสัตว์ผู้ผุดเกิดขึ้นไม่มี ผลวิบากของกรรมที่สัตว์ทําดี ทําชั่วไม่มี” “ถ้าเช่นนั้นอาตมาจะยกอุปมาถวายพระองค์ บุคคลบาง พวกย่อมทราบเนื้อความของคําพูดด้วยอุปมา