ຄູ່ມືກາຣຈະເຣີນເມຕຕາ

ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຄິດເຖິງຄວາມຫລັງເປັນຄັ້ງທີສອງວ່າ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊນີ້ແລ ຊົງກໍ່ຄວາມຈິບຫາຍແກ່ພວກເຮົາມາກມາຍ ພຣະອົງຄ໌ຊົງຊ່ວງຊິງຣີ້ພົລ ຣາຊະພາຫະນະ ຊົນບົທ ຄັງສັສຕຣາອາວຸທຍຸທທະພັນແລະຄັງທັນຍາຫາຣຂອງພວກເຮົາໄປ ແລະຍັງໄດ້ປົງພຣະຊົນຊີບພຣະຊະນົກຊົນນະນີຂອງເຮົາອີກດ້ວຍ ເວລານີ້ເປັນເວລາທີ່ເຮົາພົບຄູ່ເວຣ ດັ່ງນີ້ ຈິ່ງຊັກພຣະແສງຂັນອອກຈາກຝັກ ແຕ່ກໍຊົງຍັ້ງພຣະທັຍໄວ້ໄດ້ທັນທີວ່າ ພຣະຊະນົກໄດ້ຊົງສັ່ງເຮົາໄວ້ເມື່ອໃກ້ສວັນຄົຕວ່າ ທີຄາວຸ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ ກາຣທີ່ຈະລະເມີດພຣະດຳຣັສສັ່ງຂອງພຣະຊະນົກນັ້ນ ບໍ່ສົມຄວນແກ່ເຮົາເລີຍ ດັ່ງນີ້ ແລ້ວສອດພຣະແສງຂັນເຂົ້າໄວ້ໃນຝັກ.

ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຄິດເຖິງຄວາມຫລັງເປັນທີສາມວ່າ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊນີ້ແລ ຊົງກໍ່ຄວາມຈິບຫາຍແກ່ພວກເຮົາມາກມາຍ ພຣະອົງຄ໌ຊົງຊ່ວງຊິງຣີ້ພົລ ຣາຊະພາຫະນະ ຊົນບົທ ຄັງສັສຕຣາອາວຸທຍຸທທະພັນແລະຄັງທັນຍາຫາຣຂອງພວກເຮົາໄປ ແລະຍັງໄດ້ປົງພຣະຊົນຊີບພຣະຊະນົກຊົນນະນີຂອງເຮົາອີກດ້ວຍ ເວລານີ້ເປັນເວລາທີ່ເຮົາພົບຄູ່ເວຣ ດັ່ງນີ້ ຈິ່ງຊັກພຣະແສງຂັນອອກຈາກຝັກ ແຕ່ກໍຊົງຍັ້ງພຣະທັຍໄວ້ໄດ້ທັນທີວ່າ ພຣະຊະນົກໄດ້ຊົງສັ່ງເຮົາໄວ້ເມື່ອໃກ້ສວັນຄົຕວ່າ ທີຄາວຸ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ ກາຣທີ່ຈະລະເມີດພຣະດຳຣັສສັ່ງຂອງພຣະຊະນົກນັ້ນ ບໍ່ສົມຄວນແກ່ເຮົາເລີຍ ດັ່ງນີ້ ແລ້ວສອດພຣະແສງຂັນເຂົ້າໄວ້ໃນຝັກຕາມເດີມ.

ຂະນະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຊົງກົວຫວາດຫວັ່ນ ສະດຸ້ງພຣະທັຍຟ້າວສະເດັຈລຸກຂຶ້ນ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣໄດ້ກຣາບທູລຄຳນີ້ແດ່ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊໃນທັນທີວ່າ:

ຂໍເດຊະ! ເພາະອັນໃດຫລື ພຣະອົງຄ໌ຈິ່ງຊົງກົວ ຫວາດຫວັ່ນ ສະດຸ້ງພຣະທັຍຟ້າວສະເດັຈລຸກຂຶ້ນ ຂ້ານ້ອຍ?

ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຕຣັສຕອບວ່າ ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມ ເຮົາຝັນວ່າ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣໂອຣົສຂອງພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊຟາດຟັນເຮົາດ້ວຍພຣະແສງຂັນໃນທີ່ນີ້ ເພາະເຫຕນັ້ນ ເຮົາຈິ່ງກົວ ຫວາດຫວັ່ນ ຕົກໃຈຟ້າວລຸກຂຶ້ນ.

ທັນໃດນັ້ນ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຈັບພຣະສຽນຂອງພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊດ້ວຍພຣະຫັຕຖ໌ຊ້າຍ ຊັກພຣະແສງຂັນດ້ວຍພຣະຫັຕຖ໌ຂວາ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຄຳຂູ່ແກ່ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊວ່າ:

ຂໍເດຊະ! ຂ້ານ້ອຍຄືທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣ ໂອຣົສຂອງພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊຄົນນັ້ນ ພຣະອົງຄ໌ຊົງກໍ່ຄວາມພິນາດຈິບຫາຍແກ່ພວກເຮົາມາກມາຍຄື ຊົງຊ່ວງຊິງຣີ້ພົລ ຣາຊະພາຫະນະ ຊົນບົທ ຄັງສັສຕຣາອາວຸທຍຸທທະພັນແລະຄັງທັນຍາຫາຣຂອງພວກເຮົາໄປ ແລະຍັງໄດ້ປົງພຣະຊົນຊີບພຣະຊະນົກຊົນນະນີຂອງເຮົາອີກດ້ວຍ ເວລານີ້ເປັນເວລາທີ່ຂ້ານ້ອຍພົບຄູ່ເວຣແລ້ວລະ.

ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຈິ່ງຊົບພຣະສຽນລົງແທບຍຸຄົລບາທຂອງທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣ ແລ້ວໄດ້ຕຣັສຄຳວິງວອນແກ່ເຈົ້າຊາຍວ່າ:

ທີຄາວຸ! ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ຊີວິຕແກ່ເຮົາ ທີຄາວຸ ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ຊີວິຕແກ່ເຮົາດ້ວຍເຖີດ.

ທີຄາວຸກຣາບທູລວ່າ:

ຂ້ານ້ອຍຫລືຈະເອື້ອມອາດທູລເກົ້າຖວາຍຊີວິຕແກ່ພຣະອົງຄ໌ ພຣະອົງຄ໌ຕ່າງຫາກຄວນພຣະຣາຊະທານຊີວິຕແກ່ຂ້ານ້ອຍ.

ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຕຣັສວ່າ:

ທີຄາວຸ! ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ຊິວີດແກ່ເຮົາ ແລະເຮົາກໍໃຫ້ຊີວິຕແກ່ເຈົ້າ.

ຄັ້ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊ ແລະທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຕ່າງໄດ້ໃຫ້ຊີວິຕແກ່ກັນແລະກັນ ໄດ້ຈັບພຣະຫັຕຖ໌ກັນ ແລະໄດ້ທຳກາຣສາບານ ເພື່ອບໍ່ທຳຮ້າຍກັນ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຈິ່ງໄດ້ຕຣັສຄຳນີ້ແກ່ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣວ່າ:

ທີຄາວຸ! ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງທຽມຣົຖໄປກັນເຖີດ.

ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣທູລຮັບສະໜອງພຣະບໍຣົມຣາຊະອົງກາຣວ່າ ເປັນດັ່ງພຣະກະແສຮັບສັ່ງ ຂ້ານ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທຽມຣົຖ ໄດ້ກຣາບທູລພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊວ່າ: