ຄູ່ມືກາຣຈະເຣີນເມຕຕາ

ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊຕຣັສວ່າ ທ່ານທັງຫລາຍ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເສຍຈະຣິຕບົ່ນເພີ້ຢູ່ ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ເຣື່ອງ ຜູ້ນັ້ນຈັກເຂົ້າໃຈ.

ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊໄດ້ຕຣັສພຣະບໍຣົມຣາຊະໂອວາທນີ້ແກ່ທີຄາວຸກຸມາຣເປັນຄັ້ງທີສອງວ່າ:

ທີຄາວຸ! ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ.

ເມື່ອພຣະອົງຄ໌ຕຣັສຢ່າງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າພະນັກງານເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ທູລຄຳນີ້ແກ່ພຣະອົງຄ໌ວ່າ ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊນີ້ເປັນຜູ້ວິກົລຈະຣິຕຈິ່ງບົ່ນເພີ້ຢູ່ ທີຄາວຸຂອງພຣະອົງຄ໌ຄືໃຜ ພຣະອົງຄ໌ຕຣັສຢ່າງນີ້ກັບໃຜວ່າ ທີຄາວຸ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ.

ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊຕຣັສວ່າ ທ່ານທັງຫລາຍ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເສຍຈະຣິຕບົ່ນເພີ້ຢູ່ ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ເຣື່ອງ ຜູ້ນັ້ນຈັກເຂົ້າໃຈ.

ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊໄດ້ຕຣັສພຣະບໍຣົມຣາຊະໂອວາທນີ້ແກ່ທີຄາວຸກຸມາຣເປັນຄັ້ງທີສາມວ່າ:

ທີຄາວຸ! ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ.

ເມື່ອພຣະອົງຄ໌ຕຣັສຢ່າງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າພະນັກງານເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ທູລຄຳນີ້ແກ່ພຣະອົງຄ໌ວ່າ ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊນີ້ເປັນຜູ້ວິກົລຈະຣິຕຈິ່ງບົ່ນເພີ້ຢູ່ ທີຄາວຸຂອງພຣະອົງຄ໌ຄືໃຜ ພຣະອົງຄ໌ຕຣັສຢ່າງນີ້ກັບໃຜວ່າ ທີຄາວຸ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ຍາວ ເຈົ້າຢ່າເຫັນແກ່ສັ້ນ ເວຣທັງຫລາຍຍ່ອມບໍ່ຣະງັບເພາະກາຣຈ່ອງເວຣເລີຍ ແຕ່ຍ່ອມຣະງັບໄດ້ເພາະກາຣບໍ່ຈ່ອງເວຣ.

ພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊຕຣັສວ່າ ທ່ານທັງຫລາຍ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເສຍຈະຣິຕບົ່ນເພີ້ຢູ່ ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ເຣື່ອງ ຜູ້ນັ້ນຈັກເຂົ້າໃຈ.

ພະນັກງານເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ນຳພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີໄປຕາມຖະໜົນ ຕາມຮ່ອມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລ້ວໃຫ້ອອກໄປທາງປະຕູດ້ານທັກຂິນ ຮັ່ນໂຕອອກເປັນ ໔ ທ່ອນ ວາງຮຽງໄວ້ໃນຂຸມ ໔ ທິສທາງດ້ານທັກຂິນແຫ່ງພຣະນະຄອຣ ວາງຍາມຄອຍລະວັງເຫຕກາຣໄວ້ແລ້ວກັບໄປ.

ຄັ້ງນັ້ນ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣເຂົ້າໄປສູ່ພຣະນະຄອຣພາຣານະສີ ນຳສຸຣາມາລ້ຽງພວກເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ຢູ່ຍາມ ເມື່ອເວລາທີ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນເມົາຟຸບລົງ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຈິ່ງຈັດຫາຟືນມາວາງຮຽງກັນໄວ້ ຍົກພຣະບໍຣົມສົບຂອງພຣະຊະນົກຊົນນະນີຂຶ້ນສູ່ພຣະຈິຕກາທາຣ ຖວາຍພຣະເພີງ ແລ້ວປະນົມພຣະຫັຕຖ໌ ກະທຳປະທັກຂິນພຣະຈິຕກາທາຣ ໓ ຮອບ.

ຂະນະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊປະທັບຢູ່ຊັ້ນເທິງແຫ່ງປາສາທອັນປະເສີດໄດ້ທອດພຣະເນຕເຫັນທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣກຳລັງປະນົມພຣະຫັຕຖ໌ກະທຳປະ ທັກຂິນພຣະຈິຕກາທາຣ ໓ ຮອບ ຄັນແລ້ວໄດ້ຊົງດຳຣິວ່າ ເຈົ້າຄົນນັ້ນຄົງເປັນຍາຕຫລືສາຍໂລຫິຕຂອງພຣະເຈົ້າທີຄີຕິໂກສົລຣາຊແນ່ນອນ ໜ້າກົວ ຈະກໍ່ຄວາມຈິບຫາຍແກ່ເຮົາ ຊ່າງບໍ່ມີໃຜບອກເຮົາເລີຍ.

ຄັ້ງນັ້ນ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣສະເດັຈຫລົບເຂົ້າປ່າໄປ ຊົງກັນແສງຮ້ອງໄຫ້ຈົນພໍແກ່ເຫຕ ຊົງຊັບນ້ຳພຣະເນຕ ແລ້ວສະເດັຈເຂົ້າພຣະນະຄອຣພາຣານະສີ ໄປເຖິງໂຮງຊ້າງໃກ້ພຣະບໍຣົມມະຫາຣາຊະວັງ ແລ້ວໄດ້ຕຣັສຄຳນີ້ແກ່ນາຍຫັຕຖາຈາຣຍ໌ວ່າ:

ທ່ານອາຈາຣຍ໌! ຂ້ານ້ອຍປາຖນາຈະສຶກສາສີລະປະ

ນາຍຫັຕຖາຈາຣຍ໌ຕອບວ່າ ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນ ເຊີນມາສຶກສາເຖີດເຈົ້າໜຸ່ມນ້ອຍ.

ຢູ່ມາວັນໜຶ່ງ ທີຄາວຸຣາຊະກຸມາຣຊົງຕື່ນບັນທົມຕອນປັຈຈຸສມັຍແຫ່ງຣາຕຣີ ແລ້ວຊົງຂັບຮ້ອງແລະດີດພິນຄໍສຽງເຈີ້ຍແຈ໋ວຢູ່ທີ່ໂຮງຊ້າງ.

ພຣະເຈົ້າພຣົມມະທັຕກາສິກະຣາຊຊົງຕື່ນບັນທົມຕອນເວລາປັຈຈຸສມັຍແຫ່ງຣາຕຣີ ໄດ້ຊົງສະດັບສຽງເພງແລະສຽງພິນທີ່ດີດ ຄໍສຽງອັນເຈີ້ຍແຈ໋ວດັງແວ່ວມາທາງໂຮງມຸງຄຸລຫັຕຖີ ຈິ່ງມີພຣະດຳຣັສຖາມພວກມະຫາດເລັກວ່າ:

ທ່ານທັງຫລາຍ! ໃຜຕື່ນໃນເວລາເຊົ້າມືດແຫ່ງຣາຕຣີ ແລ້ວຂັບຮ້ອງແລະດີດພິນແວ່ວມາທາງໂຮງຊ້າງ?

ພວກມະຫາດເລັກກຣາບທູລວ່າ ຂໍເດຊະຂ້ານ້ອຍ ຊາຍ ໜຸ່ມສິດຂອງນາຍຫັຕຖາຈາຣຍ໌ຊື່ນັ້ນ ຕື່ນໃນເວລາເຊົ້າມືດແຫ່ງຣາຕຣີແລ້ວ ຂັບຮ້ອງແລະດີດພິນ ຄໍສຽງເຈີ້ຍແຈ໋ວດັງທີ່ໂຮງຊ້າງ ຂ້ານ້ອຍ!