ພຸດທະປະວັຕ ຈາກພຣະໂອຖະ

ພຣາມ ! ງົວ ໑໔ ໂຕ ຈະໄດ້ຫາຍ ຫາບໍ່ພົບ ໖ ວັນມາແລ້ວແກ່ເຮົາກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ. ຕົ້ນງາໃນໄຮ່ຈະມຸ່ນຫຍ້ອຍ ມີໃບເຫຼືອພຽງ ໒-໓ ໃບແກ່ເຮົາ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະ ພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ. ພວກໜູ ຈະກະໂດດໂລດເຕັ້ນ ໃນສາງເລົ້າເປົ່າ ແກ່ເຮົາກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ. ບ່ອນນອນຊຶ່ງປະຖິ້ມໄວ້ຕັ້ງ ໗ ເດືອນ (ບໍ່ໄດ້ມ້ຽນມັດເພາະບໍ່ມີເວລາວ່າງພໍ) ເກື່ອນຢາຍໄປດ້ວຍໂຕສັຕນ້ອຍໆ ຈະມີແກ່ເຮົາ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ. ລູກນ້ອຍຍິງຊາຍຂອງລູກສາວ ທີ່ເປັນໝ້າຍ ມີລູກຕິດຄົນໜຶ່ງແດ່ ສອງຄົນແດ່ ຈະມີແກ່ເຮົາ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ. ໂຣຄາຜອມເຫຼືອງໂຕພຽງດັ່ງດ້ວຍເມັດງາ ຈະມີແກ່ເຮົາ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເຮົາຈະຖືກປຸກດ້ວຍການຖີບ-ເຕະທັງນອນຫຼັບ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະ ພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ, ພວກເຈົ້າໜີ້ ທີ່ມາທວງໜີ້ແຕ່ເຊົ້າ ແຕ່ເດິກ ວ່າ “ຈົ່ງໃຊ້, ຈົ່ງໃຊ້” ຈະມີແກ່ເຮົາ ກໍຫາບໍ່ໄດ້, ເພາະເຫດນັ້ນແຫຼະພຣາມ ! ເຮົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸຂ ; ດັ່ງນີ້.

ທົງນັບພຣະອົງຄ໌ວາເປັນຜູໜງໃນບັນດາຜູນອນເປັນສຸຂ ໒

ກຸມາຣ ! ເຮົາເປັນຜູນອນເປັນສຸຂ. ບັນດາຄົນເາໃດ ທນອນເປັນສຸຂໃນໂລກນ ເຮົາເປັນຜູໜງ ໃນບັນດາຄົນເານນ.

໑. ບາລີ ພຣາມມະນະສັງຢຸຕ ສຄາ. ສັງ. ໑໕/໒໕໐/໖໖໙. ຕຣັດແກ່ພຣາມພາຣະທະວາຊະໂຄຕຜູ້ໜຶ່ງ

ທີ່ກາງປ່າແຫ່ງແຄວ້ນໂກສົລ.

໒. ບາລີ ຕິກ. ອັງ. ໒໐/໑໗໔/໔໗໔. ຕຣັດແກ່ຫັຕຖະກະ ອາລະວະກະ ທີ່ປ່າໄມ້ດູ່ລາຍ, ໃນບ່ອນນີ້ຕຣັດ

ອາລະປະນະວ່າ ກຸມາຣ.

ໂຜດປັນຈະວັກຄີແລ້ວ - ໃກ້ຈະປະຣິນິບພານ ໓໗໑

“ພຣະອົງຜູຈະເຣີນ ! ຣາຕີແຫງເຫມັນຕະລະດູ ເປັນຣາຕີອັນໜາວ ເປັນຍາມຕົກແຫງຫິມະ ມີໃນລະຫວາງແປດວັນ໑ ພນແຜນດິນຄົງເປັນຂຸມເປັນບໍ່ ເພາະຮອຍງົວຢຽບ (ໃນລະດູຝົນແລ້ວແຫງໃນລະດູນ). ເຄອງປູທເຮັດດວຍໃບໄມກໍບາງໆ ໃບໄມກໍຫ່ຽວແຫ້ງ, ຜາທຍອມດ້ວຍນຝາດ ກໍເປັນຂອງເຢັນ ຊໍ້າພັດລົມເວຣັມພາ໒ ກໍພັດຄວາມໜາວມາດວຍດງນ.” ຄັນກ່າວດັ່ງນແລ້ວ ອາລະວະກະ ກໍທູນຖາມໃນບ່ອນວາ ເມອອາກາດກໍາລັງໂຫດຮາຍເຊນນ ພຣະອົງຄ໌ຈະທົງນອນເປັນສຸຂໄດ້ແນວໃດ.

ກຸມາຣ ! ເຮົາເປັນຜູນອນແລວເປັນສຸຂ. ບັນດາຄົນເາໃດ ທນອນເປັນສຸຂໃນໂລກນ ເຮົາເປັນຜູໜງໃນບັນດາຄົນເານນ. ກຸມາຣ ! ເຮົາຈະຢ້ອນຖາມທານໃນເລອງນ ທານຈງຕອບໂດຍປະການທຄວນ. ກຸມາຣ ! ທານຈະເຂາໃຈວ່າແນວໃດ : ເຮືອນມີຍອດຂອງຄະຫະບໍດີ ຫຼືຂອງບຸຕຄະຫະບໍດີ ທີ່ກໍ່ໂບກແລ້ວທັງຂຶ້ນແລະທັງລົງ ບມີຮູຮວໃຫລົມຜານ ມີຫຼີ້ມອັນຂັດດີແລວ ມີປອງຢຽມອັນອັດແຈບດີແລວ ໃນເຮືອນນນ ມີຕຽງບັນລັງ ປູດວຍຜາຂົນສັຕສີດຳກ້ຽງ ມີຂົນຍາວສອົງຄຸລີ (ຂໍ້ມື) ປູດວຍເຄອງປູຂາວເຮັດດວຍຂົນສັຕ ປູດວຍເຄອປູຂົນສັຕ ມີດອກເປັນກຸມ ກອນ ມີຟູກທີ່ລາຄາສູງ ເຮັດດວຍໜັງກວາງ ມີເພດານວິຈິຕຍງ ມີໝອນຂາງແດງທັງສອງເບື້ອງ, ໃນທບ່ອນນນ ເຂົາຈຸດປະທີບນມັນໄວ ມີປະຊາບໍດີສຄົນ ໄວຄອຍບໍາເລີ ໜາອມເອີບໃຈ. ທານຈະເຂາໃຈວາແນວໃດ ຄື ເຂົາຜູນອນແລ້ວໃນທີ່ບ່ອນນນ ຈະນອນເປັນສຸຂ ຫຼືຫາກບໜໍ ?

“ພຣະອົງຜູຈະເຣີນ ! ເຂົາເປັນຜູນອນແລວເປັນສຸຂ ເປັນຜູໜງໃນບັນດາຜູນອນແລວ ເປັນສຸຂໃນໂລກນ”.

ກຸມາຣ ! ຄວາມຮ້ອນຮົນອັນເກີດຈາກຣາຄະ ທເປັນໄປທາງກາຍຫຼືທາງຈິຕກໍຕາມ ຊະນິດທເມອເຂົາຖືກມັນເຜົາແລວ ຍອມນອນເປັນທຸກຂ໌ນນ ຈະຍ່ອມບັງເກີດຂຶ້ນແກຄະຫະບໍດີ ຫຼືບຸຕຄະຫະບໍດີ ຄົນນນແດ່ ບແມນຫຼື ?

“ເຊັ່ນນນ, ພຣະອົງ”

໑. ລະຫວ່າງເດືອນມາຄະມາສ ແລະຜັກຄຸມາສ ໘ ວັນເຊື່ອມຕໍ່ກັນ, (ຄືປາຍເດືອນສາມ ໔ ວັນ ເລີ່ມຕົ້ນ

ເດືອນສີ່ ໔ ວັນ.

໒. ລົມທີ່ຫວນພັດມາທັງສີ່ທິສ.

໓໗໒ ພຸດທະປະວັຕຈາກພຣະໂອຖະ - ພາກ ໔