ພຸດທະປະວັຕ ຈາກພຣະໂອຖະ

ຄາມະນິ ! ນາຊັ້ນເລີດນນ ປຽບເໝືອນພິກຂຸ ພິກຂຸນີ ຂອງເຮົາ ເຮົາຍອມສະແດງທັມ ງົດງາມໃນເບອງຕນ ງົດງາມໃນທາມກາງ ງົດງາມໃນທສຸດ ປະກາດ ພຣົມມະຈັນ ບໍຣິສຸດບໍຣິບູນສນເຊີງ ພອມທັງອັຕຖະ ພອມທັງພະຍັນຊະນະ ແກພິກຂຸ ພິກຂຸນີເານນ. ຂນນເພາະເຫດໃດໜໍ ? ຄາມະນິ ! ເພາະເຫດວາ ພິກຂຸ ພິກຂຸນີ ທ. ເານນ ມີເຮົາເປັນປະທີບ ມີເຮົາເປັນຮົ່ມຊົ້ນ ມີເຮົາເປັນທຕານທານ ມີເຮົາເປັນທເພງອາໄສ ຢູ.

ຄາມະນິ ! ນາປານກາງນນ ປຽບເໝືອນອຸປາສົກ ອຸປາສິກາ ຂອງເຮົາ ເຮົາຍ່ອມສະແດງທັມງົດງາມໃນເບອງຕນ ງົດງາມໃນທາມກາງ ງົດງາມໃນທສຸດ ປະກາດພຣົມມະຈັນ ບໍຣິສຸດບໍຣິບູນສນເຊີງ ພອມທັງອັຕຖະພອມທັງພະຍັນຊະນະແກ່ອຸປາສົກ ອຸປາສິກາເານນ. ຂນນເພາະເຫດໃດໜໍ ? ຄາມະນິ ! ເພາະເຫດ ວາຊົນ ທ. ເານນ ມີເຮົາເປັນປະທີບ ມີເຮົາເປັນຮົ່ມຊົ້ນ ມີເຮົາເປັນທຕານທານ ມີເຮົາເປັນທເພງອາໄສ ຢູ.

ໂຜດປັນຈະວັກຄີແລ້ວ - ໃກ້ຈະປະຣິນິບພານ ໓໖໗

ຄາມະນິ ! ນາຮົກເຮື້ອ ມີດິນເປັນກອນແຂງ ມີຣົສເຄັມ ພນທຂີ້ຮ້າຍນນ ປຽບເໝືອນສະມະນະພຣາມ ປະຣິບພາຊົກ ທ. ຜູເປັນເດຍຣະຖີອື່ນຕເຮົາ ເຮົາຍ່ອມສະແດງທັມ ງົດງາມໃນເບອງຕນ ງົດງາມໃນທາມກາງ ງົດງາມໃນທສຸດ ປະກາດ ພຣົມມະຈັນ ບໍຣິສຸດບໍຣິບູນສນເຊີງ ພອມທັງອັຕຖະ ພອມທັງພະຍັນຊະນະ ແກຊົນ ທ. ເານນ. ຂນນເພາະເຫດໃດໜໍ ? ຄາມະນິ ! ເພາະເຫດວາ ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະເຂາໃຈທັມທເຮົາສະແດງຈັກບົດດຽວ ນນກໍຍັງຈະເປັນໄປເພອປະໂຍຊນ໌ເກື້ອກູນ ແລະຄວາມສຸຂແກຊົນທັງາຍເານນ ຕະອດກາລະນານ.

ທົງມີລັກສະນະເອັນດູສັບພະສັຕທັງຫຼັບແລະຕນ ໑

(ພຣະຜູມີພຣະພາຄ ປະສົບທຸກຂະເວທະນາທາງກາຍອັນແກກາ ເນອງຈາກຖືກຕົກໃສ່ດວຍສະເກັດຫີນ ທົງມີສະຕິສັມປະຊັນຍະອົດກນ ປະທັບສີຫະໄສຍາຢູ ; ມາຣໄດເຂາໄປຫາພຣະຜູມີພຣະພາຄ ແລວກາວຄາຖາເຍາະເຍຍ ດງນ ວາ :-)

“ທານນອນຢູດວຍຄວາມງຽບເຫງົາ ຫຼືວາເພາະຄວາມເມົາກາບກອນ.

ປະໂຍຊຍ໌ອັນໃດຂອງທານບມີແລວຫຼື ມານອນຢູຜູດຽວໃນບ່ອນທງຽບສະງົບ.

ຈັ່ງໃດກັນນ ເຫັນແຕຈະນອນ ເຫັນແຕຈະຫຼັບ”.

(ພຣະຜູມີພຣະພາຄ ໄດຕຣັດຕອບດງນວາ :-)

ເຮົາບໄດນອນຢູດວຍຄວາມງຽບເຫງົາ ຫຼືວາເພາະຄວາມເມົາ ກາບກອນ. ເຮົາບມີຄວາມເສາໂສກ ຮູສຶກຢູຊງປະໂຍຊຍ໌ ; ເຮົາມີຄວາມເອັນດູໃນສັບພະສັຕ ນອນຢູຜູດຽວໃນທນງນອນ ອັນງຽບສະງົບ. ພວກທຖືກລູກສອນປັກເອິກ ປວດຢູໃນຫົວໃຈເປັນບາດໆ ທັງລູກສອນສຽບຢູ ເຂົາກໍຍັງຫຼັບໄດ ເປັນຫຍັງເຮົາຊງບມີລູກສອນປັກ ຈະຫຼັບບໄດໜໍ. ເຮົາຕນຢູກໍບຫຍຸ້ງໃຈ. ແລະບດນລົນເພອຈະຫຼັບ.

໑. ບາລີ ສຄາ. ສັງ. ໑໕/໑໖໒/໔໕໔. ຕຣັດແກ່ມາຣ ທີ່ມັດທະກຸຈສິມິຄະທາຍະວັນ ໃກ້ເມືອງຣາຊະຄຶ.

໓໖໘ ພຸດທະປະວັຕຈາກພຣະໂອຖະ - ພາກ ໔

ວັນຄືນ ທ. ບກໍ່ການເຜົາໄໝ້ແກເຮົາ. ເຮົາຫຼິງບເຫັນຄວາມເສື່ອມເສຍຢູໃສໃນໂລກ ; ເພາະເຫດນນ ເຖິງແມ່ນໃນຄວາມຫຼັບ ເຮົາກໍຍັງເປັນຜູເອັນດູໃນສັຕໂລກທັງປວງ.

ລໍາດັບນນ ມາຣຜູມີບາບຮູສຶກວາ ພຣະຜູມີພຣະພາຄຮູກໍາພືດເຮົາເສຍແລ້ວ ພຣະສຸຄົຕຮູກໍາພືດເຮົາເສຍແລວ ມີທຸກຂ໌ໂທມະນັສ ອັນຕະທານໄປແລ້ວໃນທບ່ອນນນນນເອງ.

ທົງມີລັກສະນະສັມມາສັມພຸດທະ ທັງໃນຂະນະເຮັດແລະບເຮັດໜາທ ໑