ພຸດທະປະວັຕ ຈາກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນມີສຢາງ ຄືການນອນຢາງເປຕ, ການນອນຢາງຄົນບໍຣິໂພກກາມ, ການນອນຢາງສີຫະ, ການນອນຢາງຕະຖາຄົຕ.

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນຢາງເປຕ ເປັນແບບໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສວນາຍ ພວກເປຕຍອມນອນຫງາຍ ນເອນວາ ການນອນຢາງເປຕ.

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນຢາງຄົນບໍຣິໂພກາມ ເປັນແບບໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສ່ວນາຍ ຄົນບໍຣິໂພກກາມ ນອນຕະແຄງໂດຍຂາງເບອງຊາຍ ນເອນວາ ການນອນຢາງຄົນບໍຣິໂພກກາມ.

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນຢາງສີຫະ ເປັນແບບໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສີຫະເປັນພະຍາສັຕ ຍອມສໍາເລັດການນອນໂດຍຂາງເບອງຂວາ ບາທາເຫຼື່ອມບາທາ ສອດຫາງໄວທລະຫວາງແຫງຂາ. ສີຫະນນຄັນຕນຂນ ຍອມຍື່ນເກີ່ຄໍຄືກາຍທ່ອນໜ້າຂຶ້ນສັງເກດກາຍທ່ອນຫາງ ຖາເຫັນຄວາມດີ້ນ ເຄອນທຂອງກາຍ (ໃນຂະນະຫຼັບ) ຍ່ອມມີຄວາມເສຍໃຈເພາະຂນນ. ຖາບເຫັນ ຍອມມີຄວາມດີໃຈ. ນເອນວາ ການນອນຢ່າງສີຫະ.

໑. ບາລີ ຈຕຸກກ. ອັງ. ໒໑/໓໓໑/໒໔໖. ຕຣັດແກ່ພິກຂຸທັງຫຼາຍ.

ໂຜດປັນຈະວັກຄີແລ້ວ - ໃກ້ຈະປະຣິນິບພານ ໓໖໕

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນຢາງຕະຖາຄົຕ ເປັນແບບໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນຢາງຕະຖາຄົຕ ຄື ພິກຂຸໃນສາສນານ ເພາະສະງັດແລວຈາກກາມ ທ. ສະງັດແລວຈາກອະກຸສົລທັມ ທ., ຍອມເຂາເຖິງຊານທີ ໑ ຊງມີວິຕົກວິຈາຣ ມີປີຕິແລະສຸຂອັນເກີດແຕວິເວກແລວແລຢູ. ເພາະວິຕົກວິຈາຣລະງັບໄປ ເຂົາເຂາເຖິງຊານທີ ໒ ອັນເປັນເຄອງຜອງໃສແຫງໃຈໃນພາຍໃນ ສາມາດໃຫສະມາທິຜຸດຂນເປັນທັມອັນເອກ ບມີວິຕົກວິຈາຣ ມີແຕປີຕິແລະສຸຂອັນເກີດແຕສະມາທິ ແລວແລຢູ. ເພາະປີຕິຈາງຫາຍໄປ ເຂົາເປັນຜູເພັ່ງເສີຍຢູໄດ ມີສະຕິ ມີຄວາມຮູສຶກໂຕທົ່ວພ້ອມ ແລະ ໄດສະເຫວີຍສຸຂດວຍນາມກາຍ ເຂາເຖິງຊານທີ ໓ ອັນເປັນຊານທພຣະອະຣິຍະເຈົ້າທັງາຍ ກາວສັນລະເສີນຜູໄດບັນລຸວາ “ເປັນຜູເສີຍຢູໄດ ມີສະຕິຢູເປັນສຸຂ” ແລ້ວແລຢູ. ເພາະລະສຸຂ ແລະທຸກຂ໌ເສຍໄດ ເພາະຄວາມດັບຫາຍໄປແຫງໂສມະນັສແລະໂທມະນັສໃນກາລກອນ ທເຂາເຖິງຊານທີ ໔ ອັນບທຸກຂ໌ແລະບສຸຂ ມີແຕສະຕິອັນບໍຣິສຸດເພາະອຸເປກຂາ ແລວແລຢູ. ນເອນວາ ການນອນຢາງຕະຖາຄົຕ.

ທົງເປັນຜູເອັນດູເກອກູນແກສັບພະສັຕຢາງບເຫັນແກໜາ ໑

“ຂາແຕພຣະອົງຜູຈະເຣີນ ! ພຣະຜູ້ມີພຣະພາຄ ທົງເປັນຜູເອັນດູເກອກູນແກສັຕທັງປວງ (ສັບພະປານະພູຕະຫິຕານຸກັມປີ) ຢູ ບແມນບໍ ຂານ້ອຍ ? (ຄຳຖາມຂອງຄາມະນິອະສິພັນດະກະບຸຕ ຕພຣະຜູມີພຣະພາຄ)

ຄາມະນິ ! ຖືກແລວ, ຕະຖາຄົຕ ເປັນຜູເອັນດູເກອກູນແກສັຕທັງປວງຢູ.

“ຂາແຕພຣະອົງຜູຈະເຣີນ ! ຖາເຊັ່ນນນ ເປັນຫຍັງພຣະອົງຄ໌ຈງທົງສະແດງທັມແກຄົນບາງພວກ ໂດຍເອອເຟອ (ສັກກັຈຈັງ) ແລະແກຄົນບາງພວກ ໂດຍບເອອເຟອໜໍ ຂ້ານ້ອຍ ?”

໑. ບາລີ ສລາ. ສັງ. ໑໘/໓໘໗/໖໐໓. ຕຣັດແກ່ອະສິພັນດະກະປຸຕຕະຄາມະນິ ທີ່ປ່າວາຣິກັມພະວັນ

ໃກ້ເມືອງນາລັນທາ.

໓໖໖ ພຸດທະປະວັດຈາກພຣະໂອຖະ - ພາກ ໔

ຄາມະນິ ! ຖາເຊັ່ນນນ ເຮົາຂໍຢອນຖາມທານໃນຂນ ທານຈງຕອບເຮົາຕາມ ທຄວນ. ຄາມະນິ ! ທານຈະສໍາຄັນຄວາມຂນເປັນຈັ່ງໃດ : ໃນຖນແຫງເຮົານ ມີນາຂອງຊາວນາຜູຄະຫະບໍດີຄົນໜງ ຢູ ໓ ທົ່ງ ທົ່ງໜງເປັນນາຊນເລີດ, ທົ່ງໜຶ່ງເປັນນາປານກາງ, ທົ່ງໜງເປັນນາຮົກເຮື້ອ ມີດິນເປັນກອນແຂງ ມີຣົສເຄັມ ພນທຂີ້ຮ້າຍ. ຄາມະນິ ! ທານຈະສໍາຄັນຄວາມຂວາແນວໃດ : ຊາວນາຜູຄະຫະບໍດີນນ ເມື່ອປະສົງ ຈະປູກພືດ ເຂົາຈະປູກໃນນາທົ່ງໃດກອນ ຄືວາ ທົ່ງທເປັນນາເລີດ, ນາປານກາງ, ຫຼືວານາຮົກເຮື້ອ ມີດິນເປັນກອນແຂງ ມີຣົສເຄັມ ພນທຂີ້ຮ້າຍໜໍ ?.

“ຂາແຕພຣະອົງຜູຈະເຣີນ ! ຊາວນາຜູຄະຫະບໍດີນນ ຜູປະສົງຈະປູກພືດນນ ຍ່ອມປູກໃນ ນາຊັ້ນເລີດກອນ, ແລວຈງປູກໃນນາປານກາງ, ສໍາລັບນາເຮື້ອ ຊຶ່ງມີດິນເປັນກອນແຂງ ຣົສເຄັມ ພນທຂີ້ຮ້າຍນນ ເຂົາກໍປູກແດ່ ບປູກແດ່ ເພາະເຫດວາ ຢາງດີທສຸດ ກໍປູກໄວໃຫງົວກິນ ຂ້ານ້ອຍ !”.